I SA/Po 83/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące: styczeń, luty, marzec, kwiecień 2009 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. J. J, reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. W petitum skargi pełnomocnik skarżącego wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia [...] marca 2014 r. zwrócił się do tutejszego Sądu o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 wyżej cytowanej ustawy. W ocenie pełnomocnika skarżącego, za zasadnością uwzględnienia tego wniosku przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli bowiem decyzja będzie wykonywana, a następnie Sąd przychyli się do argumentacji wskazanej przez skarżącego w sprawie i uwzględni jego zarzuty zawarte w skardze, to wówczas może dojść do takiej sytuacji, w której Sąd uchyli decyzję, którą wykonano. Wykonanie decyzji, może zatem zdaniem pełnomocnika, spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jednocześnie, zdaniem pełnomocnika, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, jeżeli wobec jego majątku zostanie wszczęta egzekucja, w wyniku której organ egzekucyjny rozpocznie prowadzenie postępowania egzekucyjnego (np. zajęcie wierzytelności, rachunków bankowych). Pełnomocnik podniósł następnie, że wobec skarżącego została wydana także decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...]. Zatem łączna wysokość kwot wskazanych w decyzjach o solidarnej odpowiedzialności skarżącego z tytułu zaległości podatkowych spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych i w podatku od towarów i usług wynosi około [...] zł. Pełnomocnik podkreślił zatem, iż kwota wynikająca z tych dwóch decyzji jest znaczna i jej jednorazowa lub nawet ratalna spłata przekracza możliwości finansowe skarżącego. Skarżący może więc zostać obciążony obowiązkiem zapłaty, który w znacznym stopniu ograniczy jego możliwości normalnego funkcjonowania, co w konsekwencji znacznie pogorszy jego byt życiowy i w rzeczywistości doprowadzi do finansowej zapaści. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dołączono wyciągi z rachunków bankowych A z o.o., na okoliczności przedstawione w skardze, jednakże nie załączono dokumentów dotyczących sytuacji finansowej skarżącego, na okoliczności przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że strona skarżąca nie wskazała żadnych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony, ani okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie neguje faktu, iż kwota zobowiązania podatkowego - wynikająca z dwóch zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu - jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla skarżącego, jednakże nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Ponadto należy mieć na względzie, że strona skarżąca nie udowodniła okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem nie dostarczyła żadnych informacji ani dokumentów które mogłyby przemawiać za wstrzymaniem wykonania spornego aktu poza stwierdzeniem, że "jednorazowa lub nawet ratalna spłata przekracza możliwości finansowe skarżącego". Godzi się zauważyć, że tak sformułowany wniosek nie przybliżył Sądowi okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., bowiem strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, lub też, że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Nie budzi natomiast żadnych wątpliwości, że to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie omawianych przesłanek oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosowanymi dokumentami. Mając zatem na względzie, że skarżący zaniechał wyczerpującego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego przejawem jest brak wykazania w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to tym samym brak było podstaw do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Na marginesie wypada także wyjaśnić, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.