I SA/Po 831/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/R. Wiatrowski W piśmie z dnia 03 listopada 2010 r., w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...], skarżący A. W. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami i naliczonymi już kosztami egzekucyjnymi jest bardzo wysoka i wynosi [...]. Ponadto podkreślił, że jej wykonanie oznacza groźbę likwidacji jego przedsiębiorstwa i konieczność zwolnienia 4 pracowników. Skarżący wskazał, że w jego przypadku egzekucja należności podatkowych mogłaby doprowadzić do trudnych do odwrócenia następstw. Sprzedaż środków trwałych doprowadzi do braku narzędzi do prowadzenia działalności gospodarczej. Ten sam skutek spowoduje też blokada środków na rachunkach bankowych. Zajęcie konta oznacza brak wypłaty wynagrodzeń dla pracowników i zapłaty za dostarczony przez kontrahentów skarżącego towar. W uzupełnieniu wniosku skarżący wskazał, że jego głównym dostawcą jest "X" Sp. z o.o. Zgodnie z aneksem do umowy sprzedaży zawartej z tym kontrahentem w razie uchybienia płatności, "X" może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia. Przy czym termin zapłaty wynosi 14 dni od dnia wystawienia faktury. Ponadto "X" ma prawo w takiej sytuacji na wstrzymanie dostaw oraz do naliczanie odsetek i innych roszczeń. Skarżący obawia się, że może to doprowadzić do zachwiania płynności finansowej i zaprzestania funkcjonowania jego firmy, gdyż pozycja "X" jest względem niego "monopolistyczna". Skarżący do wniosku o wstrzymanie załączył m.in. wyciągi z kont bankowych, podkreślając, że są to wszystkie aktualne konta firmy. Z analizy powyższych rachunków wynika, że na pierwszym z nich dostępne środki wynoszą [...], a na drugim [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 p.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek skarżącego dotyczący wstrzymania wykonania aktu zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący w sposób dostateczny wykazał, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie mu ochrony tymczasowej. Istotne dla sprawy jest, że wskazana przez skarżącego wysokość zobowiązania wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi wynosi [...], tymczasem jak wynika z rachunków bankowych przedstawionych przez skarżącego dostępne środki na jego kontach wynoszą ogółem [...]. Oznacza to, że egzekucja z rachunku bankowego uniemożliwi regulowanie jakichkolwiek zobowiązań i w konsekwencji sparaliżuje prowadzenie działalności gospodarczej. Również zastosowanie innych środków egzekucyjnych a w szczególności sprzedaż egzekucyjna środków trwałych może doprowadzić do likwidacji jego przedsiębiorstwa. Uznać zatem należy, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia. /-/R. Wiatrowski