I SA/Po 836/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 kwietnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako stronę skarżącą B. K. i K. K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], odmawiającą B. K. i K. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-36 za 2007 r. w kwocie [...] zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 2 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 10 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia skarżącym odpisów powyższych zarządzeń na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 16 maja 2016 r. (pierwsze awizo) i 24 maja 2016 r. (powtórne awizo). Przesyłki nie zostały przez skarżących podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresatów pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 1 czerwca 2016 r. nastąpił ich zwrot do Sądu, co dokumentują załączone do akt sprawy koperty adresowane do stron skarżących (k. 19 i 20 akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "zwrot, nie podjęto w terminie". Do dnia 5 lipca 2016 r. braki skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest także m.in. uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt badanej sprawy przedmiotowa skarga, w której jako skarżących wskazano B. K. i K. K., nie została przez nich podpisana, ani opłacona. W związku z tym Sąd w pierwszej kolejności wezwał skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, a następnie wezwano strony skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu. Wobec niemożności doręczenia skarżącym przesyłek sądowych zawierających wezwania do uiszczenia wpisu oraz do podpisania skargi, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu, w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostały one pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej w Koninie. Jak wynika z opisu kopert oraz druków zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienia o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżących - zgodnie z adnotacjami dokonanymi przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresatów nastąpiło w dniu 16 maja 2016 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 24 maja 2016 r. Nieodebranie przez skarżących przesyłek w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszych druków awizo, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczeń zastępczych korespondencji w ostatnim dniu tych terminów, tj. uznaniem skutku doręczeń wezwań, pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłek pocztowych przez adresatów. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresatów w dniu 16 maja 2016 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 30 maja 2016 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na skarżących obowiązków procesowych upływał z dniem 6 czerwca 2016 r. Skarżący, w zakreślonych przez Sąd terminach, nie uzupełnili braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, ani nie usunęli braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia