I SA/Po 837/20

PostanowienieWSA w Poznaniu2021-07-15

Skład orzekający: Katarzyna Wolna-Kubicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona w okresie stanu epidemii COVID-19, po uchyleniu przepisów zawieszających biegi terminów procesowych, została wniesiona z zachowaniem terminu?
Ratio decidendi
Skarga została wniesiona po terminie, ponieważ zgodnie z przepisami "tarczy antykryzysowej" (art. 68 ust. 6 ustawy o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2), terminy procesowe, których bieg nie rozpoczął się lub został zawieszony z powodu pandemii, rozpoczęły bieg po upływie 7 dni od wejścia w życie tej ustawy, co oznaczało rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia skargi w dniu 24 maja 2020 r. Termin ten upłynął 22 czerwca 2020 r., a skarga została nadana dopiero 16 listopada 2020 r. Dodatkowo, wniosek o przywrócenie terminu został prawomocnie odrzucony.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. Decyzja Dyrektora IAS została doręczona w dniu 24 marca 2020 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 16 listopada 2020 r., dołączając wniosek o przywrócenie terminu. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, a następnie odrzucił skargę jako wniesioną po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [X. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług do wpłaty za okres od października do grudnia 2010 roku postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę [...]zł ([...] zł) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], którą określono spółce X. sp. z o.o. w K. zobowiązanie w podatku od towarów i usług do wpłaty za okres od października do grudnia 2010 r. Decyzja ta wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia została doręczona skarżącej spółce w dniu 24 marca 2020 r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Zauważyć bowiem należy, że przesyłkę po raz pierwszy awizowano w dniu 10 marca 2020 r., drugie awizo miało miejsce w dniu 18 marca 2020 r., a zatem uznać należy, że przesyłka została doręczona skarżącej w dniu 24 marca 2020 r. Skarżąca pismem z dnia 16 listopada 2020 r. wniosła za pośrednictwem urzędu pocztowego skargę na wskazaną na wstępie decyzji. Do skargi dołączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 07 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Po [...] odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na to postanowienie skarżąca nie wniosła zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Decyzja, jak wynika z akt podatkowych, została doręczona skarżącej w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 24 marca 2020 r. W tym miejscu Sąd zauważa, że obliczając termin, w którym strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę, należy wziąć pod uwagę fakt, że od dnia 14 marca 2020 r. na terenie Polski został wprowadzony stan zagrożenia epidemicznego (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego, Dz. U. z 2020 r. poz. 433), a później od dnia 20 marca 2020 r. stan epidemii (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2020 r. poz. 491). Konsekwencją powyższych stanów było uregulowanie ustawowe, które zawarto w tak zwanej "tarczy antykryzysowej", a konkretnie w art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej "u.tar.COVID"). Zgodnie z tym przepisem, wprowadzonym do ustawy w dniu 31 marca 2020 r., w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Dalej wskazać należy, że art. 15zzs został uchylony ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875, dalej "u.zm.tar.COVID"), ogłoszoną w Dzienniku Ustaw w dniu 16 maja 2020 r. Stosownie do art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID, terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs u.tar.COVID, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie u.zm.tar.COVID. Oznacza to, że 30-dniowy termin przewidziany na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy, to jest w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 22 czerwca 2020 r. Należy w tym miejscu dodać dla jasności, że zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy zasadniczo oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Jedną z podstawowych reguł z tego zakresu, którą stosuje się powszechnie i z pewnym automatyzmem, jest reguła zawarta w art. 111 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm., dalej "K.c."). Wyraża się ona w następującej formule: "Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło". Gdyby bezrefleksyjnie obliczyć termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, to jest roboczo przyjąć założenie, że 24 maja 2020 r. nastąpiło zdarzenie aktualizujące bieg terminu do wniesienia skargi (następujące po 7 dniach od 16 maja 2020 r.). to wówczas termin do wniesienia skargi upływałby 23 czerwca 2020 r. Tak jednak na potrzeby niniejszej sprawy przyjmować nie można. Art. 111 § 2 K.c. podlega bowiem wprost wyłączeniu przez przepis szczególny – art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID. Stanowi on wprost, że terminy, których bieg nie rozpoczął się z powodu działania art. 15zzs u.tar.COVID "rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy". Skoro upływ 7 dni od 16 maja 2020 r. nastąpił o północy 23 maja 2020 r., to oznacza, że dzień 24 maja 2020 r. należy traktować jako dzień, który wlicza się do terminu. Nie jest to bowiem dzień zdarzenia, z którym ustawa dopiero wiąże skutek rozpoczęcia biegu terminu, tylko wprost wskazany w ustawie dzień, od którego ustawowo zawieszone terminy procesowe rozpoczynają bieg. Uzupełniająco należy też dodać, że siódmy dzień licząc od 16 maja 2020 r. to sobota, co mogłoby skłaniać do refleksji, że stosujemy do tego terminu (art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID) zasadę z art. 83 § 2 P.p.s.a. Zasada wskazana w tym przepisie nie znajdzie jednak zastosowania, gdyż termin 7 dniowy określony w art. 68 ust. 6 u.zm.tar.COVID nie jest terminem procesowym, tylko integralną częścią normy ustawowej określającym jej elementy czasowe – swoiste "vacatio legis". Wskazuje on, że terminy procesowe, nie rozpoczęte (albo zawieszone) z uwagi na pandemię, biegną począwszy od upływu 7 dni od wejścia w życie ustawy. Terminy te "rozpoczynają bieg" więc począwszy od 24 maja 2020 r. Reguła z art. 83 § 2 p.p.s.a., o której tu wspomniano, znajdzie natomiast zastosowanie do obliczenia ewentualnie ich ostatniego dnia. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarga X. Sp. z o.o. w K. została nadana pod adresem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, za pośrednictwem którego ją przekazano do tut. Sądu dopiero w dniu 16 listopada 2020 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Ponadto wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 07 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Po [...] Sąd odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1. postanowienia. W punkcie 2. postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło