I SA/Po 843/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) 2011r. Nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania prowadzonego w zakresie nabycia przez płatnika ulgi w podatku rolnym postanawia: oddalić wniosek Skarżący R. P. kwestionując postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) sierpnia 2011r. w przedmiocie zawieszenia postępowania prowadzonego w zakresie nabycia przez płatnika ulgi w podatku rolnym, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego, ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podniósł, że nie posiada środków finansowych na opłatę sądową i na zaangażowanie pełnomocnika z wyboru. Popadł w długi bez swojej winy i aktualnie nie ma żadnych dochodów. Oświadczył, że nie pozostaje z innymi osobami we wspólnym gospodarstwie domowym, nie posiada domu ani mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, lub papierów wartościowych czy wartościowych przedmiotów. Nie ma również żadnych dochodów. Wyjaśnił, że stara się (sprawa jest w toku) o zasiłek z pomocy społecznej. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez podanie dodatkowych informacji, którego skarżący w ogóle nie uzupełnił. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2012r. oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego jest bezzasadny. Wnioskodawca nie wykazał, aby poniesienie kosztów związanych z postępowaniem sądowym było związane z uszczerbkiem dla koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: ppsa) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Zatem obowiązującą zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że strony ponoszą koszty tego postępowania. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątek – możliwość przydzielenia stronie skarżącej prawa pomocy. Przepis art. 245 § 1 cyt. ustawy stanowi, iż prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 ppsa). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej (por. art. 245 § 3 i § 4 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Uchylanie się skarżącego od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wyłączającą możliwość przyznania prawa pomocy (tak m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego II FZ 418/05). W świetle powyższych regulacji informacje skarżącego nie są wiarygodne. Skarżący wskazał, że nie uzyskuje dochodów, z drugiej strony nie wyjaśnił w szczególności z czego się utrzymuje. Nie podał w jakiej wysokości i z jakich środków ponosi koszty miesięcznego utrzymania, nie wyjaśnił też do kogo należy dom, w którym mieszka, nie wskazał, czy posiada samochód osobowy i czy jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Skarżący nie przedłożył - pomimo wezwania - odpisu zeznania rocznego podatkowego za 2010r., nie wyjaśnił czy takie zeznanie składał oraz czy złożył zeznanie za 2011r., nie przedłożył także odpisów z wyciągów z rachunku bankowego, lokat bankowych i nie podał czy takie rachunki bankowe, bądź lokaty posiada. W rezultacie nieuzupełnione przez Skarżącego oświadczenia są niepełne i nie pozwalają na przyznanie wnioskowanego przez skarżącego dobrodziejstwa. Z tego względu Sąd przyjął, że Skarżący nie wykazał, by w sprawie zachodziły przesłanki do uwzględnienia wniosku i na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 245 § 3, art. 160 i art. 16 § 2 ppsa orzekł , jak w sentencji postanowienia.