I SA/Po 845/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi Zakładu [...] w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia /-/W. Zygmont W skardze wierzyciela - Zakładu [...] w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] na utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – G. z dnia 19 lipca 2010r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec M. M., zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu omawianego wniosku wierzyciel podał, że wykonanie postanowienia narazi go na szkodę albowiem uregulowanie należności w kwocie [...] spowoduje, że nie będzie w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego dysponował tą kwotą, co spowoduje konieczność odpowiednich przesunięć majątkowych, a wobec tego nawet późniejsze zwrócenie jej w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sporu, nie odwróci skutków powstałych ze stanem uszczuplenia jego majątku w trakcie trwania postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, t.j. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania. Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte szczegółową argumentacją a także dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej. (tak: J.P. Tarno [w:]"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Skarżący nie wykazał więc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. W uzasadnieniu, w szczególności nie przedstawił, jaki jest jego stan finansowy i jakie konkretnie skutki wywołałoby wykonanie postanowienia. A zatem, w uzasadnieniu wierzyciela nie tylko nie ma mowy o szkodzie, lecz jedynie o konieczności wykonania pewnych operacji księgowych. Skarżący nie wyjaśnił także na czym miałoby polegać spowodowanie wobec niego trudnych do odwrócenia skutków. Nie stanowi takiego wyjaśnienia stwierdzenie, iż nawet późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego na jego rzecz rozstrzygnięcia sprawy - nie odwróci skutków powstałych ze stanem uszczuplenia majątku. Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont