I SA/Po 848/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata IV o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi TN na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2014-2016 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – adwokatowi IV tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący TN pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy WSA m.in. ustanowił dla skarżącego adwokata (pkt 2 sentencji). Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata JN. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę TN na decyzję SKO. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] poinformowała, że dla skarżącego w miejsce adw. JN wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata IV. Adwokat IV pismem z dnia [...] oświadczyła, że nie znajduje podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, albowiem nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części przez skarżącego. Następnie pełnomocnik skarżącego przedłożyła opinię z dnia [...] o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. akt [...]. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie"), które obowiązuje od 2 listopada 2016 r. Przedmiotem zaskarżenia jest odmowa umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2014-2016. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], sygn. [...] ustalono wpis stały w wysokości [...]. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120,- zł. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie wynoszą 240 zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Z treści § 4 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast w jakich okolicznościach następuje ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej 150% opłat określonych w rozdziałach 2-4, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że nie zostały uiszczone przez skarżącego ani w całości, ani w części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę w wysokości wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b), czyli w wysokości [...]. W tych okolicznościach należało przyznać adwokatowi IV tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) w zw. z § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.