I SA/Po 849/04

WyrokWSA w Poznaniu2006-02-14

Skład orzekający: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont, Sędzia NSA Sylwia Zapalska, as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, narusza zasadę reformationis in peius?
Ratio decidendi
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylająca w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia nie narusza zasady reformationis in peius, ponieważ organ pierwszej instancji jest zobowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyjaśnienia wszelkich okoliczności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy. W takiej sytuacji nie ma podstaw do zakładania, że nowa decyzja nie uwzględni wątpliwości podanych w uzasadnieniu organu odwoławczego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła łącznego zobowiązania podatkowego M.W. za rok 2003. Organ pierwszej instancji (Burmistrz Miasta O.) ustalił podatek od nieruchomości i podatek rolny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na rozbieżności w ewidencji gruntów. M.W. zaskarżył decyzję SKO do WSA, podnosząc zarzuty z odwołania i domagając się rozstrzygnięcia kwestii dostępu do pomieszczeń gospodarczych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr.) as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2006 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej sprawy ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za rok 2003 o d d a l a s k a r g ę /-/M.Jaśniewicz /-/Wł.Zygmont /-/S.Zapalska Nakazem płatniczym z [...]r. o odpowiednim numerze Burmistrz Miasta O. ustalił M. W. właścicielowi podatek od nieruchomości od części budynku mieszkalnego o pow. [...] 2 i gruntu o pow. [...] m2 obliczony z zastosowaniem stawek 0,51 zł/m2 i 0,09 zł/m2 zgodnie z Uchwałą Rady Miasta O. z 14 lutego 2002 r. Nr II/6/2002 oraz podatek rolny w wysokości 0 zł z uwagi na niską klasę bonitacyjną gruntu. Łączne zobowiązanie pieniężne za 2003 r. wynosi [...]zł i jest płatne w czterech ratach. Od powyższej decyzji nazwanej nakazem płatniczym odwołał się M. W. właściciel nieruchomości i współwłaściciel gruntu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i domagał się wskazania podstawy wymiaru podatku rolnego, ponieważ w latach ubiegłych wymierzono mu wyłącznie podatek od nieruchomości, a nadto domagał się uzyskania dostępu do ogrodu, piwnicy i budynku gospodarczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...]r. uchyliło zaskarżoną decyzję nazwaną nakazem płatniczym i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji tj. Burmistrza Miasta O.. W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze wskazuje na uzyskany od organu I instancji wypis z rejestru gruntów opatrzony pieczęcią Starostwa Powiatowego w S. zawierający odmienne dane nt. rodzaju i powierzchni użytków. W rejestrze tym wykazano grunty orne (RV) o powierzchni [...] ha oraz tereny mieszkaniowe (B) o pow. [...]ha. Na prośbę Urzędu Gminy Geodeta powiatowy wyjaśnił, że różnica pomiędzy stanem z lutego 2003 r. przyjętym do opodatkowania za 2003 r. a stanem z dnia [...] lutego 2004 r. (data aktualnego wypisu) wynikała z przeprowadzonej modernizacji i ewidencji gruntów na terenie Gminy O.. Znajdujący się w aktach organu I instancji wykaz zmian gruntowych obejmował tereny rolne zabudowane (B-RV) o pow. [...] ha oraz grunty rolne o pow. [...]ha, a przyjęty do opodatkowania podatkiem od nieruchomości obszar [...] m2 stanowił [...] powierzchni terenu zabudowanego. W świetle powyższego Kolegium wyraża pogląd, że zmienione parametry dotyczące rodzaju i powierzchni użytków maja zasadnicze znaczenie dla opodatkowania gruntów i podatek powinien być obliczony z uwzględnieniem dotychczasowych zapisów oraz należy ustalić w sposób nie budzący wątpliwości jak był zakwalifikowany przedmiotowy grunt przed zatwierdzeniem nowego operatu, a także kiedy stała się ostateczna decyzja Starosty S.. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżył M. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą, w której ponawia zarzuty zawarte w odwołaniu do Kolegium i domaga się uchylenia jego zdaniem niekorzystnej dla niego decyzji. Ponadto dołączając akt notarialny z [...]1996 r. i wypis z Kw. z dnia [...]1998 r. prosi o zajęcie stanowisk i ostateczne załatwienie uprawnień do piwnicy, ogródka i budynku gospodarczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe kolegium Odwoławcze nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 134 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonej decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz niepogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] kwietnia 2004 r. uchyliła w całości decyzję nakaz płatniczy Burmistrza Miasta O. z [...] lutego 2003 r. i przekazała sprawę organowi I instancji do ponownego jej rozpatrzenia, przedstawiając w uzasadnianiu swoje wątpliwości. Organ odwoławczy postąpił zatem stosownie do treści art. 233 § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm., która w sprawie ma zastosowanie) bowiem przyjął, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia w całości postępowania wyjaśniającego odnośnie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków. Również zdaniem skarżącego jak to wynika z treści skargi, nastąpiła zmiana w ewidencji gruntów, w wyniku, której z nieruchomości wydzielono część opodatkowaną podatkiem rolnym i część opodatkowana podatkiem od nieruchomości. W istocie skarżący domagał się wyjaśnienia dlaczego tak się stało i co było powodem. To wyjaśnienie ma zasadnicze znaczenie ponieważ przyczyni się do ustalenia jaką wysokość podatku od nieruchomości i podatku rolnego zapłacić za 2003 r. skarżący w świetle obowiązujących ustaw, a mianowicie ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. z 2002 r. Dz.U. Nr 9, poz. 84 ze zm.) i ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. z 1993 r. Dz.U. Nr 94, poz. 431 ze zm.). Zdaniem Sądu wniesiona skarga okazała się dopuszczalna to jednak podniesione w niej argumenty w ocenie Sądu nie mogą stanowić podstawy do jej uwzględnienia. Zważyć bowiem należy, że skoro decyzja organu I instancji została w całości uchylona, to tym samym organ I Instancji został zobowiązany do ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego i wyjaśnienia wszelkich okoliczności niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, przy czynnym udziale skarżącego oraz przy uwzględnieniu wszystkich przedłożonych i wskazanych przez niego dokumentów i dowodów. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem zasady reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej), który to przepis Sąd miał na uwadze niezależnie od skargi bowiem decyzja organu I instancji została uchylona w całości i "de facto" jej nie ma, a całe postępowanie będzie się toczyć na nowo. Od nowej decyzji przysługiwać będzie ewentualne stosowne odwołanie z którego skarżący może skorzystać jeżeli uzna, że jest wydane z naruszeniem prawa, nie uwzględnia przedłożonego przez niego materiału dowodowego lub jeżeli okaże się, że materiał jest niepełny a postępowanie prowadzone było tendencyjnie wbrew przepisom Ordynacji podatkowej. Brak zatem podstaw, aby w dacie wydania zaskarżonej decyzji zakładać, że nowa decyzja organu I instancji nie uwzględni wątpliwości szczegółowo podanych w uzasadnieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Założenia takie zdaniem Sądu są przedwczesne, a obowiązkiem organów podatkowych jest ustalenie zobowiązania podatkowego za 2003 r. obejmującego podatek od nieruchomości i rolny w faktycznej wysokości wynikającej z zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności z operatu ewidencji gruntów. Ubocznie Sąd wyjaśnia, że kwestia pomieszczeń gospodarczych nie była przedmiotem rozpoznania w zaskarżonych decyzjach, oraz słusznie Kolegium przyjęło, że pozostaje poza strefą zainteresowania organów podatkowych i może zostać rozstrzygnięta na drodze postępowania cywilnego. Sąd mając na uwadze powyższe ustalenia i art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. /-/M.Jaśniewicz /-/Wł.Zygmont /-/S.Zapalska LF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło