I SA/Po 85/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła w dniu [...] stycznia 2013 r. skarga P.B., reprezentowanego przez doradcę podatkowego, na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. W petitum skargi skarżący wniósł na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") do organu wydającego zaskarżoną decyzję o wstrzymanie jej wykonania, a w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji przez organ, który ją wydał, skarżący wniósł w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., aby po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania jej całości do dnia rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie strony, zachodzi bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że głównym powodem zgłoszenia wniosku są błędy zawarte w decyzji, będące powodem wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu orzekł na podstawie art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w zw. z art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. o odmowie wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji, stwierdzając, że skarżący w swoim wniosku nie wskazał wystarczających przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza nie podał szczegółowych informacji dotyczących jego sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W niniejszym przypadku skarżący ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakonicznego wskazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz iż głównym powodem zgłoszenia wniosku są błędy zawarte w decyzji, będące powodem wniesienia skargi. Tym samym strona nie uprawdopodobniła żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonego aktu, co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Strona skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów na poparcie ewentualnych okoliczności, które by wypełniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., a jedynie kserokopie wyciągów z rachunków bankowych, odnoszących się do istoty sprawy. Tymczasem podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie udzielenia stronie ochrony tymczasowej Sąd administracyjny nie działa z urzędu, gdyż takie działanie na tym etapie postępowania oznaczałoby w pewnym stopniu konieczność rozpoznania meritum sprawy i dokonanie swoistego przedsądu. W tym stanie rzeczy Sąd nie uwzględnił wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., jak w sentencji.