I SA/Po 850/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. oraz odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy za miesiące I, III, IV, V, VI, VII, X i XI 2009 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżący M. O., reprezentowany przez doradcę podatkowego, pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. oraz wysokość odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy za miesiące I, III, IV, V, VI, VII, X i XI 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 30 września 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 października 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 37 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 listopada 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Nie zgadzając się z tym orzeczeniem skarżący wniósł sprzeciw. Postanowieniem Sądu z dnia 14 stycznia 2015 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony. Z kolei zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II FZ 119/15. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 maja 2015 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 30 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis prawomocnego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 113 akt sąd.). Z akt sprawy wynika, że do dnia 15 lipca 2015 r. nie został uiszczony wpis sądowy od opisanej na wstępie skargi (k. 118 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skargę należy odrzucić. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 września 2014 r., zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 113 akt sąd.), a zatem termin do uiszczenia należnej opłaty upływał z dniem 10 czerwca 2015 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona, co jednoznacznie potwierdza informacja z dnia 15 lipca 2015 r. (k. 118 akt sąd.). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.