I SA/Po 859/07

WyrokWSA w Poznaniu2007-08-09

Skład orzekający: Sylwia Zapalska, Jerzy Małecki, Roman Wiatrowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy, odmawiając rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych, naruszył przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 67a § 1 pkt 2, poprzez błędną interpretację pojęcia "ważnego interesu podatnika" i niewłaściwe ustalenie jego sytuacji majątkowej?
Ratio decidendi
Organ podatkowy nie naruszył przepisów Ordynacji podatkowej, odmawiając rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Ustalenia organów obu instancji, dotyczące sytuacji majątkowej podatnika, nie wykazały istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie ulgi w spłacie, zwłaszcza w kontekście posiadanych przez podatnika zasobów majątkowych i dokonanych w ostatnim czasie zakupów. Rozłożenie podatku na raty jest przywilejem, a nie prawem podatnika, i powinno być stosowane wyjątkowo, gdy przemawiają za tym ważny interes podatnika lub interes publiczny.
Stan faktyczny
Podatnik M.Z. złożył wniosek o rozłożenie na raty ostatniej raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1999-2000. Organ pierwszej instancji odmówił zmiany poprzedniej decyzji w tym zakresie, wskazując na dobrą sytuację majątkową podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podatnik zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, zarzucając naruszenie art. 67a Ordynacji podatkowej i błędną analizę jego sytuacji majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska(spr.) Sędziowie NSA Jerzy Małecki As.sąd. WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]marca 2007 r. [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w części dotyczącej ostatniej raty i rozłożenia na dalsze raty zaległości w podatku od osób fizycznych za lata 1999-2000. o d d a l a s k a r g ę /-/R. Wiatrowski /-/S.Zapalska /-/J.Małecki Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego uwzględniając wniosek podatnika M.Z. z dnia [...] marca 2006 r. rozłożył na raty zapłatę zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z odsetkami za zwłokę na 6 rat w tym 5 rat po [...] zł. miesięcznie, a ostatnią w wysokości [...] zł. Wnioskiem z dnia [...] października 2006 r. (data wpływu [...] X.2006 r.) M.Z. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o dogodne rozłożenie na raty zaległości podatkowej w wysokości [...] zł. tj. ostatniej raty ustalonej decyzją z dnia [...] . W uzasadnieniu wniosku podatnik podniósł, że zaległości podatkowe są wynikiem decyzji podatkowych określających zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1999 i 2000, a obecna sytuacja majątkowa nie pozwala mu na spłatę zaległości bez rozłożenia na dogodne raty. Podkreśla, że z prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga dochodów przy konieczności zatrudnienia dwóch osób, ponosi koszty utrzymania 18-letniego dziecka oraz był zmuszony zaciągnąć kredyt na naprawę samochodu, który stanowi niezbędny środek transportowy w jego pracy. Uwzględnienie wniosku i rozłożenie na dogodne raty miesięczne zaległego podatku daje mu szansę na realną jego spłatę. Decyzją z [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zmiany decyzji z dnia [...]. na inną wysokość rat i dłuższy termin. Uzasadniając swoje stanowisko Naczelnik podkreśla, że podatnik prowadzi Kancelarię radcy prawnego, która przynosi mu dochody. Wynika to z faktu, że zwiększył zatrudnienie do trzech osób, w kwietniu 2006 r. zakupił za kwotę [...] zł. [...] udziały w Przedsiębiorstwie A, zaciągnął w październiku 2006 r. kredyt na kwotę [...] CHF w celu zakupu samochodu marki [...]. Posiada majątek w postaci działki o pow. [...] przy ul. [...] w P. zabudowanej domem o pow. [...], mieszkanie pod wynajem na ul. [...] o pow. [...] oraz udziały w nieruchomości na ul. [...] gdzie mieści się siedziba kancelarii radcowskiej. Naczelnik wyraża pogląd, że w świetle szczegółowych ustaleń i analizy finansowej podatnika oraz jego rodziny udzielenie ulgi w innej wysokości byłoby rażącym naruszeniem przesłanek zawartych w art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Od powyższej decyzji odwołał się podatnik do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu [...] stycznia 2007 r. i zarzucił błędną interpretację powołanego w decyzji art. 67a § 1 pkt 2, a w szczególności "ważnego interesu podatnika". Błędne ustalenie sytuacji majątkowej i skutków ekonomicznych jakie wystąpią przy realizacji jednorazowej spłaty w wysokości [...] zł. W Konsekwencji domagał się uwzględnienia odwołania i ustalenie takich rat, które nie powiększałyby rozmiaru jego problemów finansowych. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji jako słuszną w świetle powołanego art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu Dyrektor wyraża pogląd, że podatnik nierówno traktuje zobowiązanie cywilnoprawne i publicznoprawne spłacając wysokie raty kredytów bankowych [...] zł. miesięcznie, a jednocześnie stara się o ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych. Podkreśla, że podatnik dysponuje znacznym majątkiem i w ostatnim czasie dokonał szeregu zakupów w tym luksusowego samochodu [...] rok prod. [...] Proponowana przez niego rata na poziomie [...] zł. jest zbyt niska wobec kwoty zaległości, która wraz z odsetkami sięga już [...] zł. Powyższą decyzję zaskarżył M.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargą, w której zarzucił organom podatkowym naruszenie art. 67a Ordynacji podatkowej, ponieważ nie przeprowadziły dogłębnej analizy sytuacji majątkowej. Wydatki na zakup samochodu osobowego i inwestycja polegająca na zakupie udziałów w przedsiębiorstwie świadczą o jego racjonalnej decyzji ekonomicznej jak podobnie zatrudnienie kolejnych osób w kancelarii radcy. Powołując wyroki NSA z 29 czerwca 2005 r. I FSK 44/2005 (niepubl.) z dnia 21 marca 2000 r. Nr III SA 1546/99 ONSA 2001 Nr 2 poz. 84 w których Sądy wyraziły pogląd, że "raty mogą być ukształtowane dowolnie przez organy podatkowe z tym, że powinny być dostosowane do możliwości płatniczych podatnika, a ustalenie wysokości rat w kwotach uniemożliwiających do zapłacenia stwarza iluzję uwzględnienia wniosku i naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego, a w szczególności zasadę zaufania do organów podatkowych" skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej nie znajduje podstaw do jej uwzględnienia i wnosi o oddalenie skargi oraz podkreśla, że proponowana wysokość raty miesięcznej w kwocie [...] zł. wobec pozostałej kwoty wraz z odsetkami łącznie w kwocie [...] zł czyniłaby układ ratalny wieloletnim, a wobec konieczności regulowania innych zobowiązań i wydatków podatnika, nie dającym gwarancji szybkiego wywiązania się ze spłaty przedmiotowego zadłużenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrole zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem. Należy zaznaczyć, że nie dotyczy to czy w kryteriach słuszności bądź sprawiedliwości takie rozstrzygnięcie zawarte w decyzji było trafne. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organ podatkowy wcześniejszą decyzją z dnia [...] uwzględnił wniosek skarżącego i rozłożył na raty zaległość podatkową, która wynosiła w kwocie [...] zł. + odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł. Skarżący spłacił 5 rat z wyjątkiem ostatniej, która wyniosła około [...] zł. Wniosek podatnika w istocie dotyczył zmiany decyzji z dnia [...] ale tylko w zakresie ostatniej raty gdyż skarżący twierdzi, że nie jest w stanie jej uiścić. Rozłożenie podatku na raty jest przywilejem podatkowym, który powinien być przyznawany podatnikom wyjątkowo w razie wystąpienia szczególnych okoliczności. Skarżący we wniosku z dnia [...] października 2006 r. nie powołuje żadnych szczególnych i wyjątkowych okoliczności takich na , które nie miał lub nie mógł mieć wpływu. Swój wniosek uzasadnia wyłącznie sytuacją ekonomiczną, która w ocenie organów podatkowych na podstawie zebranego materiału dowodowego nie jest zła. Pomimo, że skarżący deklaruje we wniosku, w odwołaniu do II instancji i w skardze, że jego kancelaria przynosi straty to z dokonanych ustaleń wynika, że pozwolił sobie na zakup samochodu osobowego za kwotę ponad [...] zł., zakup udziałów w przedsiębiorstwie za kwotę [...] zł. i zatrudnił kolejnego pracownika w kancelarii. Bez znaczenia nie pozostaje fakt, że skarżący posiada znaczny majątek trwały w postaci nieruchomości i udziałów w nieruchomości. Sytuacja finansowa podatnika i jego rodziny w świetle powyższego nie jest krytyczna i należy przyjąć, że została przez organy podatkowe zbadana. Efektem analizy finansowej jest właśnie zgromadzony materiał i szczegółowo opisany w decyzjach. Dokonane przez organy podatkowe ustalenia świadczą, że organy obu instancji podjęły niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrały dowody w celu istnienia bądź nie istnienia ustawowych przesłanek zaskarżonych decyzji. Dlatego Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 120 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu wywody skarżącego dalekie są od meritum sprawy, której pozytywne rozstrzygnięcie wymagało wskazania przesłanek faktycznych określonych w art. 67a § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. Dz.U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) - Ordynacji podatkowej. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy na wniosek podatnika może w całości lub w części zaległości podatkowe lub odsetki za zwłokę rozłożyć na raty. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przy rozpoznaniu wniosku o rozłożenie na raty zaległości podatkowej organ ma obowiązek brać pod uwagę oba te interesy i muszą one posiadać tą samą ocenę. Ocena tych interesów należy do organu wydającego decyzję i od jego woli wyrażonej w uzasadnieniu decyzji zależeć będzie skorzystanie z ulgi w postaci rozłożenia na raty. Zdaniem Sądu nie budzi żadnych wątpliwości pogląd organów podatkowych obu instancji, że decyzja należy do kategorii decyzji uznaniowych i uznanie to jest modyfikowane przez interes podatnika i interes publiczny. Należy zgodzić się z poglądem organu podatkowego, że ustalając wysoką szóstą ratę nie podważał on daty wydatkowania środków finansowych na zapłatę, a jedynie fakt planowania innych wydatków w sytuacji gdy podatnik posiada zadłużenia wobec Skarbu Państwa. Sąd podkreśla, że indywidualna sprawą każdego podatnika jest dysponowanie swoimi dochodami jednak to dysponowanie nie może odbywać się kosztem Skarbu Państwa. W licznych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych Sądy podkreślają priorytet w zapłacie wszelkiego zadłużenia zobowiązań publicznoprawnych, w szczególności różnego rodzaju podatków. Również należy podkreślić słuszny pogląd organów podatkowych , iż z ustaleń wynika, że priorytetem podatnika nie była zapłata zadłużenia publicznoprawnego w jak najkrótszym czasie, a jedynie pewne zlekceważenie obowiązku podatkowego i próba potraktowania organu skarbowego jako instytucji kredytowej, jednego z elementów pomagających w uzyskaniu lepszych wyników finansowych w prowadzonej działalności radcy prawnego. Jeżeli wystąpią nowe istotne okoliczności i sytuacja finansowa podatnika zmieni się w stosunku do tej sytuacji, która była przedmiotem rozważań wydanych zaskarżonych decyzji to podatnik będzie mógł ponowić wniosek o rozłożenie zapłaty na raty na kolejny okres lub kolejne raty. Kończąc, Sąd z całą stanowczością podkreśla, że rozłożenie podatku na raty jest przywilejem podatkowym i powinien być stosowany wyjątkowo oraz nie można z tego środka czynić środka do unikania zredukowania zadłużenia wobec Skarbu Państwa. Sąd mając na uwadze fakt, że skarżący brał czynny udział w każdym stadium postępowania, wypowiadał się co do zebranych dowodów oraz, że nie zostały naruszone przez organy podatkowe obu instancji przepisy proceduralne i prawa materialnego zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. /-/R.Wiatrowski /-/S.Zapalska /-/J.Małecki

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło