I SA/Po 860/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania /-/W. Zygmont W. N. pismem z dnia 18 października 2010r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż do tej pory nie zostało rozstrzygnięte przez Ministra Finansów zażalenie z dnia 24 września 2010 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 31 sierpnia 2010r. w przedmiocie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz nie rozpatrzono wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego zawartego w zarzutach z dnia 15 kwietnia 2010r. na przedmiotowe tytuły wykonawcze. Zdaniem skarżącego powołane sprawy stanowią zagadnienia wstępne w związku z czym "wydaje się niezbędnym zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Ministrem Finansów w Warszawie." W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej uznał wniosek skarżącego w przedmiocie zawieszenia postępowania za bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zawieszenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Celowość zawieszenia postępowania powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżonym rozstrzygnięciem. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby zawiesić dokonywanie kontroli zgodności z prawem decyzji w wypadkach, gdy zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie sądu lub ustalenia w drodze karnej, które mają wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Mając na uwadze powyższe Sąd zważył, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku opisanego przez skarżącego postępowania przed Ministrem Finansów. Powołane przez skarżącego postępowanie w rzeczywistości zażalenia strony na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z 31 sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie zawiadomienia o konieczności wniesienia odrębnego odwołania. Zgodnie z aktami sprawy - po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżącego zażalenia - Minister Finansów postanowieniem z 5 listopada 2010r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie (k. 561-563). Ponadto powołane przez skarżącego zarzuty z dnia 15 kwietnia 2010r. do tytułów wykonawczych z dnia 5.03.2010r. o nr od [...] do [...] zostały ostatecznie rozstrzygnięte – postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 17.06.2010r. nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora I Oddziału ZUS w P. - w którym organ ten uznał wniesione zarzuty za bezzasadne. Ze względu na wskazaną okoliczność, Sąd uznał, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ppsa. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego przepisu, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont