I SA/Po 863/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2004 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] E. W., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], określającą skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2004 r. W petitum skargi wniesiono m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Argumentując to żądanie strona wskazała, że wykonanie decyzji zagraża płynności finansowej prowadzonej przez nią firmy i może doprowadzić do jej upadłości, a konsekwencji utraty pracy przez 15 jej pracowników. Ponadto podniesiono, że wnioskodawczyni aktualnie prowadzi rozbudowę budynku siedziby firmy w celu zwiększenia rozmiarów dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe do wykonania prace, tj. położenie połaci dachowej i uzupełnienie stolarki okiennej, należy zrealizować niezwłocznie, aby zabezpieczyć nieruchomość przed zalaniem. Skarżąca stwierdziła także, że wykonanie zaskarżonej decyzji, z uwagi na łączną kwotę zobowiązań ([...] zł), może doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci konieczności sprzedaży, w drodze licytacji, nieruchomości, w której znajduje się siedziba firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez stronę skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). Podkreślenia również wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny, pod kątem legalności. Złożenie wniosku w powyższym przedmiocie nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że skarżąca przedstawiła okoliczności, które w istotny sposób uprawdopodabniają zajście przesłanek wskazanych w treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Dokonując oceny zasadności złożonego wniosku, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim realia prowadzonej działalności gospodarczej, zagrożenie w zakresie płynności finansowej firmy skarżącej, w tym wypłaty wynagrodzeń zatrudnianym pracownikom i szkody w przypadku nie wykonania prac typowo sezonowych. Nie bez znaczenia zdaniem Sądu jest również wysokość zobowiązania podatkowego ustalonego w zaskarżonej decyzji, która wynosi [...] zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z kondycją finansową skarżącej. W tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd wnioskodawczyni, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę - poprzez negatywny wpływ na działalność skarżącej i jej zamierzeń gospodarczych - włącznie z ewentualną koniecznością ogłoszenia upadłości. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.