I SA/Po 863/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę [...] na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2007 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący pomimo wezwania nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia w wyznaczonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. W dniu [...] listopada 2014 r. (data nadania w dniu [...] listopada 2014 r. – k. 31 akt sąd.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi, podając jednocześnie wartość przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie miał świadomości i wiedzy o bezskutecznym upływie terminu do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Dowiedział się o tym dopiero z postanowienia z dnia 12 listopada 2014 r., które otrzymał [...] listopada 2014 r. Skarżący podniósł, że nie ponosi żadnej winy za zaistniałą sytuację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna z tym, że strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem pozytywnego rozpoznania żądania w tym przedmiocie jest spełnienie łącznie zarówno przesłanek formalnych: - skierowanie wniosku do sądu, w którym czynność miała być dokonana, - zachowanie siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny uchybienia, - wskazanie okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy (uzasadnienie wniosku) i jednoczesne dokonanie czynności, której termin upłynął, jak i przesłanki materialnej polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w niedochowaniu terminu (art. 87 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a.). Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego nie uchybia wskazanym wyżej warunkom, co umożliwia przeprowadzenie jego merytorycznej oceny. W opinii Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności świadczących o braku winy w przekroczeniu terminu do uzupełnienia braku skargi. Zaznaczyć należy, że przywrócenie uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w wyjątkowych przypadkach. Kryterium braku winy, jako przesłanki, która musi zostać spełniona by możliwe było przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności w postępowaniu sądowym. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 października 1999 r., IV SA 1656/97). art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. Powołany przepis otwiera stronie możliwość przywrócenia uchybionego terminu dla dokonania określonej czynności procesowej przed sądem tylko pod warunkiem, że strona uprawdopodobni, że do uchybienia terminowi doszło wskutek zdarzeń, za które nie ponosi odpowiedzialności. Ciężar dowodu w tym zakresie obciąża wnioskodawcę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1289/10, LEX nr 1109719). W ocenie Sądu przeprowadzona w myśl powyższego kryterium ocena okoliczności podniesionych we wniosku nie uzasadniała przyjęcia, że do uchybienia terminowi w sprawie doszło wskutek przyczyn niezawinionych przez wnioskodawcę. Wnioskodawca okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Spełnienie przesłanki braku winy równoznaczne jest z wykazaniem takich okoliczności, które nawet przy dochowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04). Skarżący nie wykazał, aby na przeszkodzie w usunięciu braku skargi stanęły niespodziewane i niemożliwe do przewidzenia przeszkody, których pomimo starań nie udało się usunąć. Podkreślenia wymaga kwestia, że wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] września 2014 r. – odbiór pokwitowała [...] - osoba uprawniona do odbioru korespondencji - k. 20 akt sąd. Osoba ta również na etapie postepowania administracyjnego odbierała korespondencję adresowaną do podatnika (por. zwrotne potwierdzenia odbioru postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. – k. 876 akt adm., postanowienia z dnia [...] sierpnia 2013 r. - k. 907 akt adm., postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r. – 1025 akt adm.). Okoliczność, że skarżący dbający należycie o swoje sprawy nie miał świadomości i wiedzy o bezskutecznym upływie terminu do usunięcia braku skargi, nie może stanowić przesłanki do przywrócenia terminu. Z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi nie wynika jakakolwiek przeszkoda uprawdopodobniająca brak winy w uchybieniu terminu. Skoro skarżący nie wykazał, że zaniechanie było wynikiem okoliczności od niego niezależnych, wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku skargi nie podlega uwzględnieniu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.