I SA/Po 871/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-03-23

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy staje się zbędny, a tym samym postępowanie w tej sprawie podlega umorzeniu, jeśli skarga, do której się odnosi, została odrzucona prawomocnym postanowieniem sądu?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli stało się ono zbędne. W sytuacji, gdy skarga, do której odnosi się wniosek o przyznanie prawa pomocy, została prawomocnie odrzucona, cel przyznania prawa pomocy (zwolnienia od kosztów sądowych) zanika, co czyni postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zbędnym.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą odroczenia zapłaty zaległości podatkowej. W trakcie postępowania skarżący wnosił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po serii postanowień i zażaleń dotyczących prawa pomocy, skarga skarżącego została ostatecznie odrzucona prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z odrzuceniem skargi, referendarz sądowy uznał, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy stało się zbędne i postanowił je umorzyć.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący PB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...]. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy tut. Sądu postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] złożył zażalenie na w.w postanowienie do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie na postanowienie WSA z dnia [...]. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] w związku z treścią postanowienia NSA z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł o przyznanie prawa pomocy. Następnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Skarżący na w.w postanowienie wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie na w.w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...]. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji. Violetta Mielcarek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło