I SA/Po 875/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. postanawia: oddalić wniosek /-/ Katarzyna Nikodem W piśmie z dnia [...] w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia[...], nr[...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r., skarżący J.B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swoją prośbę skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować zaprzestanie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił, że jego obecna działalność gospodarcza jest działalnością sezonową. Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy okresu kiedy inwestował znaczące środki pieniężne. W obecnej sytuacji w związku z budową pensjonatu w P. nie posiada on środków pieniężnych, które mogłyby służyć do wykonania zaskarżonej decyzji bez ewentualnego uszczuplenia majątku trwałego. Wykonanie decyzji wiązałoby się natomiast z koniecznością sprzedaży lub ustanowienia zabezpieczenia na nieruchomości znajdującej się w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i Sąd rozstrzygając wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez samą stronę skarżącą. Wiąże się to z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego wskazania, jak i uzasadnienia konkretnych zdarzeń i okoliczności przez wnioskodawcę, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Natomiast uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. W ocenie Sądu skarżący w przedmiotowej sprawie nie wykazał możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Nie uprawdopodobnił on w żaden sposób, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt I FZ 481/09). W związku z powyższym wnioskodawca powinien poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarżący nie wskazał jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jego sytuację – nie podano (choćby szacunkowych) aktualnych przychodów czy też zobowiązań z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Także w aktach sprawy Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Nie poparte żadnym dokumentem stwierdzenie, że wykonanie decyzji może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, nie świadczy ani o obecnym stanie majątkowym i finansowym strony, ani o jej przychodach. Nadto należy wskazać, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej powyżej ustawy Sąd wniosek oddalił. /-/ Katarzyna Nikodem