I SA/Po 884/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług wynikającej z decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności wnioskodawcy za zaległości podatkowe spółki za miesiące lipiec i sierpień 2003 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podatnik D. K. złożył skargę na wskazaną w sentencji decyzję w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji , uzasadniając, że na wszelkie kierowane przezeń żądania w sprawie rozliczenia się z zajętych należności organ nie reaguje, przez co rażąca narusza prawny obowiązek rozliczenia się oraz zasadę prawa do informacji w postępowaniu podatkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wyjaśnienia wymaga fakt, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być zastosowana tylko i wyłącznie do takich z nich, które nadają się do wykonania i tego wykonania wymagają. Są to przede wszystkim tego rodzaju akty czy czynności, na mocy których strona nabywa prawo lub obowiązek. W niniejszym przypadku decyzja objęta skargą dotyczy odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej, a więc rozstrzygnięcia, które nie zmienia sytuacji prawnej skarżącego w żadnej mierze – nie nakłada na niego żadnego prawa ani jakiegokolwiek obowiązku. W rezultacie wykonanie takiej decyzji jest niemożliwe. Należy zwrócić uwagę, iż ewentualny wniosek o ochronę tymczasową mógł dotyczyć wyłącznie decyzji orzekającej o solidarnej odpowiedzialności wnioskodawcy za zaległości podatkowe spółki z o.o. "A.". W opinii sądu sam fakt prowadzenia egzekucji nie może stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Warunkiem jest bowiem wykazanie okoliczności uzasadniających przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podatnik nie wskazał we wniosku na istnienie takich okoliczności, ani też nie dołączył do wniosku dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej lub majątkowej, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Na obecnym etapie postępowania nie jest też uzasadnione podnoszenie przez skarżącego zarzutów dotyczących postępowania podatkowego co do istoty sprawy. Dlatego sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł, jak w sentencji postanowienia.