I SA/Po 895/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i Ł. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżących kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia [...] M. i Ł. J., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...], określającą skarżącym łączne zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. W skardze strony skarżące wniosły o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Przy piśmie procesowym z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. przesłał decyzję z dnia [...], nr [...], wydaną w ramach autokontroli na podstawie, art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Organ wyjaśnił, że uchylił w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Jednocześnie organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] i jak wynika z informacji przekazanej przez organ jest ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez M. i Ł. J. na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe. Uwzględniając powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżących w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a.). W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie [...] zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie [...] zł ustalone na podstawie § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt II sentencji.