I SA/Po 898/19

Dnia 23 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 stycznia 2020 roku sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę Skarżący Z. L. pismem z [...] października 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2019 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...] oddalające skargę na czynność egzekucyjną. Powyższa skarga została wywiedziona na tle stanu faktycznego sprawy, w której Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec Z. L. (dalej jako: "zobowiązany", "strona", "skarżący") na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wystawionego w dniu [...] lutego 2019 r. przez Prezesa [...] reprezentowanego przez Oddział Regionalny w [...], obejmującego zaległości z tytułu nieopłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od grudnia 2013 r. do grudnia 2016 r. w kwocie należności głównej w wysokości [...] zł. Odpis ww. tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. z dnia [...] kwietnia 2019 r. doręczono zobowiązanemu w dniu [...] maja 2019 r. Dłużnik zajętej wierzytelności, po otrzymaniu ww. zawiadomienia, pismem z [...] kwietnia 2019 r., poinformował, że nie prowadzi rachunku dla zobowiązanego. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] prowadził również wobec zobowiązanego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wystawionego przez Prezesa [...] reprezentowanego przez Oddział Regionalny w [...] w dniu [...] maja 2017 r., obejmującego zaległości z tytułu nieopłaconej składki na ubezpieczenie zdrowotne za okres od kwietnia 2012 r. do grudnia 2012 r. w kwocie należności głównej w wysokości [...] zł. Zobowiązany odebrał odpis ww. tytułu wykonawczego w dniu [...] czerwca 2017 r. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny zawiadomieniem z [...] maja 2019 r. nr [...] dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym [...] (z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym) na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Zawiadomienie o zajęciu doręczono zobowiązanemu w dniu [...] maja 2019 r. W wyniku zastosowanego środka egzekucyjnego uzyskano kwotę [...]zł, która pozwoliła na częściowe uregulowanie dochodzonej należności (w całości zaspokojono należności wynikające z tytułu wykonawczego nr [...]). Przedmiotowe środki zostały rozliczone w dniu [...] maja 2019 r. i niezwłocznie przekazane wierzycielowi. Pismem z [...] czerwca 2019 r. zobowiązany złożył skargę na ww. czynność egzekucyjną. Zobowiązany wskazał, że złożył skargę na ustalenie wysokości składki na ubezpieczenie społeczne za 2012 r. przez [...] Oddział Regionalny w [...], którą ponowił w dniu [...] lutego 2018 r. Zobowiązany podniósł, że nie zgadza się z wysokością podstawy wymiaru miesięcznej składki na ubezpieczenie zdrowotne rolnika za lata 2013-2016. Zobowiązany wniósł, aby organ egzekucyjny wystąpił do [...] z żądaniem ponownego przeliczenia składek na ubezpieczenia zdrowotne, ponieważ w jego ocenie ww. składki naliczono niezgodnie z dokumentami wydanymi przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], tj. [...] i [...] Zobowiązany wniósł o wszczęcie w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego na podstawie art. 156 k.p.a. Zobowiązany uzasadnił swój wniosek niezgodą na narzucenie jemu przez wierzyciela podstawy opodatkowania w drodze rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, co stoi w sprzeczności z przepisami ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Do złożonego pisma dołączył kserokopie oświadczeń o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne z lat 2013-2016 oraz pismo [...] Oddział Regionalny w [...] z [...] lutego 2019 r. wyjaśniające zasady opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z [...] czerwca 2019 r. nr [...], zgodnie z art. 66 § 1 k.p.a., zawiadomił zobowiązanego, że jest właściwy do załatwienia złożonego przez niego podania tylko w zakresie wniesionej skargi na pismo z [...] maja 2019 r. nr [...] Organ egzekucyjny wyjaśnił, że w kwestii ponownego przeliczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym zobowiązany powinien wnieść odrębne podanie skierowane do wierzyciela, który jest organem właściwym do załatwienia ww. spraw. Organ egzekucyjny postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. na podstawie art. 17 § 1 oraz art. 54 § 5 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.) oddalił skargę, podkreślając, że ww. czynność egzekucyjna została dokonana zasadnie i zgodnie z regulującymi ją przepisami prawa. Zajęcie egzekucyjne zostało dokonane prawidłowo oraz zawierało wszystkie elementy określone w przepisach prawa. Organ podkreślił m.in., że podejmując czynności na podstawie tytułów wykonawczych musi kierować się przede wszystkim celem egzekucji, a więc winien podejmować działania mające na celu wymuszenie wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Dokonując wskazanej czynności egzekucyjnej Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wykonywał swoje ustawowe obowiązki prowadzenia egzekucji. W zażaleniu na ww. postanowienie skarżący wskazał, że nie podważa procedur zastosowanych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, lecz jedynie dokumenty stanowiące podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego nr [...] oraz do wszczęcia postępowania egzekucyjnego (np. pismo [...] Oddział Regionalny w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] - kopia dołączona do zażalenia). Ponadto, zobowiązany, przywołując art. 89 § 3 u.p.e.a., oświadczył, że nie uznaje zajętej wierzytelności oraz nie przekaże organowi egzekucyjnemu kwot na pokrycie należności. Podniósł, że jego rzeczywisty dochód jest niższy niż w rozporządzeniu Rady Ministrów, a opłacenie składek na ubezpieczenie zdrowotne wiązałoby się z przyznaniem do dochodu w wersji przyjętej przez [...] i naliczeniem przez urząd skarbowy zaległych podatków wraz z odsetkami za zwłokę. Zobowiązany wskazał również, że sprawa o zajęcie wierzytelności nie toczyła się przed żadnym sądem, a [...] nie ukarał go grzywną, zgodnie z art. 193 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r. nr 210 poz. 2135). Podsumowując, zobowiązany wskazał, że cyt: "Nadzwyczajne postępowanie pod kątem art. 156 k.p.a. jest niezbędne dla Naczelnika Urzędu Skarbowego gdyż będę zmuszony do oskarżenia Naczelnika o przekazanie łapówki [...]. od nieudowodnionego dochodu, niezgodnie z ustawą Ordynacja podatkowa (PIT-7, [...])". Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] września 2019 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 18, art. 54 § 1 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a.") utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Odwołując się do art. art. 54, art. 67, art. 89 organ II instancji stwierdził, że ww. czynność egzekucyjna została dokonana prawidłowo. Zawiadomienie o zajęciu zawiera wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i art. 89 u.p.e.a. Zawiadomienie zostało skutecznie doręczone zarówno dłużnikowi zajętej wierzytelności, jak i zobowiązanemu. Organ egzekucyjny stwierdził, że odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone zobowiązanemu. Organ II instancji wyjaśnił, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Organ wskazał, że wierzyciel – [...] Oddział Regionalny w [...] w piśmie z [...].02.2019 r. zawarł obszerne wyjaśnienia dotyczące zasad opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne rolników. Organ egzekucyjny wyjaśnił, że w kwestii ponownego przeliczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym (art. 156 k.p.a.) zobowiązany winien wnieść odrębne podanie skierowane do wierzyciela, który jest organem właściwym do załatwienia tych żądań. W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił: 1) naruszenie konstytucyjnej hierarchii aktów ustawodawczych - w opinii [...]. "bezprawnie interpretuje" art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510 ze zm.) oraz "uzurpuje" sobie prawo do narzucenia podstawy opodatkowania, podczas gdy to rolnik sam deklaruje tę podstawę (dokument prawny PIT-7). 2) wydawanie dokumentów z ciężką kwalifikowaną wadą art. 156 k.p.a., z uwagi na bezprawną interpretację art. 80 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - zdaniem skarżącego, jeżeli [...]. wydaje dokumenty z ciężką kwalifikowaną wadą, to również dokumenty wydane przez organ egzekucyjny posiadają tę wadę. 3) naruszenie art. 193 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1793), w myśl którego, kto nie zgłasza wymaganych przepisami ustawy danych lub zgłasza nieprawdziwe dane mające wpływ na wymiar składek na ubezpieczenie zdrowotne albo udziela w tych sprawach nieprawdziwych wyjaśnień lub odmawia ich udzielenia (...) podlega karze grzywny. W ocenie skarżącego w sprawie winno zostać wszczęte "postępowanie nadzwyczajne". Skarżący wskazał, że cyt: "(...) [...]. ma zapisaną podstawę opodatkowania w rozporządzeniu R.M., a Naczelnik Urzędu Skarbowego wylicza na podstawie art. Ustawy Ordynacja podatkowa dochód". W ocenie skarżącego, Urząd Skarbowy posiada w hierarchii aktów ustawodawczych wyższą rangę, aniżeli [...] a najważniejszym dowodem jest coroczna deklaracja [...] W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonanej przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, a w konsekwencji zasadność postanowienia organu egzekucyjnego o oddaleniu skargi na tę czynność egzekucyjną. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a., ilekroć w ustawie jest mowa o czynności egzekucyjnej – rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego, a więc środka wymienionego w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. Do czynności egzekucyjnych zalicza się zatem wszelkie czynności zajęcia prawa majątkowego zobowiązanego, takie jak np. zajęcie wynagrodzenia, renty, rachunku bankowego bądź innej wierzytelności pieniężnej, a także zajęcia ruchomości lub nieruchomości oraz dalsze czynności związane z realizacją tych środków egzekucyjnych, takie jak np. odebranie zajętych ruchomości bądź ich licytacja. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 4 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Skargę tę wnosi się do organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej. Skarżący złożył przewidzianą w art. 54 § 1 u.p.e.a. skargę na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego, t.j. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej (z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym). W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne – stanowiącym w istocie fragment postępowania egzekucyjnego – ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia (por. wyrok NSA z 5 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 290/13, wszystkie cytowane orzeczenia publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ma podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (por. wyrok NSA z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 749/13). Skarga na czynności egzekucyjne jest środkiem o charakterze subsydiarnym, co oznacza, że stanowi uzupełnienie innych środków zaskarżenia, a zakres wykorzystania skargi jest ograniczony przez zakres stosowania innych środków prawnych. W ramach skargi na czynności egzekucyjne organ nadzoru ocenia prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej od strony wykonawczej, a więc jej zgodność z tymi przepisami ustawy, które regulują sposób i formę zastosowania danego środka egzekucyjnego (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt FSK 2594/13). Skład orzekający w przedmiotowej sprawie zauważa, że zarzuty podniesione przez skarżącego nie kwestionują poprawności przeprowadzonej przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej. Skarżący, wniesionymi zarzutami kwestionuje natomiast kwotę zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne i brak wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym (art. 156 k.p.a.). Podnoszone przez skarżącego argumenty nie mogą jednak stanowić przedmiotu skargi na czynność egzekucyjną. Z uwagi na powyższe, zamierzonego rezultatu nie mogą osiągnąć podniesione przez niego zarzuty. Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych jest wyszczególnionym w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a. środkiem egzekucyjnym stosowanym w postepowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych. W myśl art. 67 § 1 u.p.e.a. podstawę jego zastosowania stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności. Zawiadomienie takie sporządza się według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a jego obowiązkowymi elementami są (art. 67 § 1 i 2 u.p.e.a.): 1. oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; 2. oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; 3. określenie stosowanego środka egzekucyjnego; 4. numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia; 5. kwota należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopa odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwota odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; 6. kwota należnych kosztów egzekucyjnych; 7. wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; 8. pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia; 9. data wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. Natomiast sposób zastosowania tego środka regulują przepisy Rozdziału 5 – Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych, zamieszczonego w Dziale II u.p.e.a. Zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72 - 85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Stosownie do art. 89 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robot i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robot i usług. W myśl natomiast § 3 ww. przepisu, organ egzekucyjny, jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia o zajęciu, wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego; czy przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania; w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność. Organ egzekucyjny jednocześnie zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem oraz doręcza mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Biorąc pod uwagę brzmienie ww. przepisów, w ocenie sądu, organy obu instancji trafnie uznały, że dokonane zawiadomieniem z [...] maja 2019 r. zajęcie innej wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym [...] z tytułu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2018 r., było prawidłowe. Egzekwowany obowiązek był należnością pieniężną z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, tytuły wykonawcze obejmujące egzekwowane należności wierzyciel wystawił [...] maja 2017 r. i [...] lutego 2019 r., a organ egzekucyjny doręczył je skarżącemu już wcześniej, t.j. [...] czerwca 2017 r. i [...] maja 2019 r. Skierowane do skarżącego zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności zawierało wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i art. 89 § 1 i § 3 u.p.e.a. i było zgodne ze wzorem określonym w załączniku nr 6 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1804). Ww. zawiadomienie zostało skutecznie doręczone zarówno dłużnikowi zajętej wierzytelności, jak i zobowiązanemu. Organ egzekucyjny zgodnie z przepisami prawa wezwał dłużnika, aby należnej od niego kwoty bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. W ocenie sądu, zaskarżona czynność została dokonana w sposób prawidłowy, w związku z czym skarga okazała się bezzasadna. Sąd ustosunkowując się do kwestii podważania przez zobowiązanego dokumentów, w oparciu o które wystawiono wobec niego tytuł wykonawczy nr [...] ponownie zauważa, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. Zobowiązanemu, który kwestionuje zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego przysługują inne środki zaskarżenia, m.in. zarzuty na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. (złożone w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego) bądź wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. Ponadto sąd zauważa, że wierzyciel - Kasa [...] Oddział Regionalny w [...] w piśmie z [...] lutego 2019 r. nr [...] zawarł obszerne wyjaśnienia dotyczące zasad opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne rolników. Skład orzekający odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze wskazuje, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zawiadomieniem z [...] czerwca 2019 r. nr [...] poinformował skarżącego, że jest właściwy do załatwienia pisma z [...] czerwca 2019 r. zatytułowanego "skarga" jedynie w zakresie wniesionej skargi na pismo z [...] maja 2019 r. (zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej). Natomiast w kwestii ponownego przeliczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie nadzwyczajnym (art. 156 k.p.a.), pouczono zobowiązanego, iż winien on wnieść odrębne podanie skierowane do wierzyciela, który jest organem właściwym do załatwienia tychże żądań. Wbrew twierdzeniom skargi, w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów prawa. Jak już wcześniej wskazano, skarga na czynność egzekucyjną dotyczy jedynie samej czynności egzekucyjnej. W przedmiotowej sprawie postanowienie organu oddalające skargę na czynność egzekucyjną, jak i utrzymujące je w mocy postanowienie organu nadzoru odpowiadają prawu. Wobec powyższego sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów i w tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) orzekł, jak w sentencji.