I SA/Po 900/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia odrzucić skargę. Skarżący J. N., reprezentowany przez ojca K. N., pismem z dnia [...] października 2019 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] grudnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego odpisów powyższych zarządzeń na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach [...] stycznia 2020 r. (pierwsze awizo) i [...] stycznia 2020 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez pełnomocnika skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu [...] stycznia 2020 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do pełnomocnika skarżącego (k. 36 akt sąd.), z adnotację doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia brak fiskalny i brak formalny skargi nie zostały usunięte przez pełnomocnika skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b). Podkreślenia wymaga, że niezachowanie wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Z kolei w myśl z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powołana regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie, wobec niemożności doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przesyłki sądowej - zawierającej odpisy wezwań do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego - w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej [...]. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do pełnomocnika skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu [...] stycznia 2020 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu [...] stycznia 2020 r. Nie odebranie przez pełnomocnika skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu [...] stycznia 2020 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu [...] stycznia 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na pełnomocnika skarżącego obowiązku procesowego upływał z dniem [...] stycznia 2020 r. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego, ani nie uzupełnił braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu. Tym samym ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.