I SA/Po 91/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu [...] lutego 2020r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] sierpnia 2019 r. A. T. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej a [...] sierpnia 2019 r. wniosła również skargę na postanowienia ww. organu z [...] sierpnia 2019 r. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wyjaśnił, że pismem z [...] kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania odwoławczego prowadzonego w przedmiocie odpowiedzialności skarżącej za zaległości podatkowe [...] Postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r. Dyrektor IAS odmówił zawieszenia postępowania odwoławczego. Pismem z [...] sierpnia 2019 r. strona wniosła na rzeczone postanowienie zażalenie i jest ono obecnie rozpatrywane przez organ odwoławczy w trybie instancyjnym. Dyrektor stwierdził, że w tej sytuacji przedwczesne byłoby ustosunkowywanie się do zarzutów dotyczących zawieszenia postępowania. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, że decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję, wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z [...] maja 2012 r., II GSK [...] – dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, czy zażalenia na postanowienie tegoż organu, lecz również zakończeniem postępowania odwoławczego (zażaleniowego) przez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest zatem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na decyzję (postanowienie) wydaną przez organ drugiej instancji. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako organ pierwszej instancji. Od tego postanowienia stronie skarżącej przysługiwało zażalenie, które zresztą wniosła pismem z [...] sierpnia 2019 r. Jednakże dopiero po rozpatrzeniu zażalenia i wydaniu rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, strona skarżąca mogłaby skutecznie wnieść skargę do Sądu na postanowienie organu drugiej instancji w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Na postanowienie organu pierwszej instancji skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Podsumowując, wniesiona w sprawie skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, co świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., stanowi przesłankę do jej odrzucenia. Mając zatem powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.