I SA/Po 915/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S.A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 października 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania od zwróconych nadpłat w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2019-2021 postanawia I. stwierdzić swą niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako sądowi miejscowo właściwemu. Zgodnie z treścią art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026r. poz. 143 z późn. zm. - dalej jako p.p.s.a.), do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Artykuł 14 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny, właściwy w chwili wniesienia skargi pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Niniejsza sprawa toczy się wskutek skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie odmowy wypłaty oprocentowania od zwróconych nadpłat w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2019-2021. Organ ten mieści się na terenie województwa mazowieckiego objętego właściwością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 785 ze zm.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 59 p.p.s.a.