I SA/Po 92/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-11-13
Skład orzekający: WSA Katarzyna Nikodem, NSA Jerzy Małecki, Roman Wiatrowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy decyzja podatkowa została wydana w oparciu o inną decyzję, która jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Rozpoznanie skargi w obecnym stanie sprawy nie może ograniczyć się do badania części zarzutów, a względy ekonomiki procesowej przemawiają za zawieszeniem do czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej.Stan faktyczny
Skarżący BJ złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Decyzja ta została wydana w oparciu o inną, ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą zgłoszenia celnego i długu celnego, która to decyzja była przedmiotem odrębnej skargi do WSA. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego. Sąd postanowił zawiesić postępowanie w sprawie podatku VAT do czasu rozstrzygnięcia sprawy celnej.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Katarzyna Nikodem NSA Jerzy Małecki Sędziowie as. sąd. WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi BJ na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie /-/R. Wiatrowski /-/K. Nikodem /-/J. Małecki
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tą ostatnią decyzję wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która została zarejestrowana w sprawie o sygn. akt [...]. Do chwili obecnej skarga ta nie została rozpoznana, a zatem sprawa ta nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta.
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie BJ zarzuciła naruszenie decyzji
1) art.247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do B J i SJ jako osób fizycznych,
2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym,
3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.; dalej Kodeks celny).
4) art. 127 w zw. z art. 225 Ordynacji podatkowej
Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości. Decyzja ta obejmuje jako osobę zobowiązaną do zapłaty podatku także A sp. z o.o.
Nie ulega wątpliwości, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, w tym także wskazanych powyżej w pkt.2) i 3) w odniesieniu do całej decyzji, a nie tylko strony skarżącej, zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądzi o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego orzekać o zasadności tylko jednego z zarzutów skargi, skoro dotyczy ona całości decyzji.
Należy zauważyć, iż w literaturze podniesiono, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art.240 § 1 pkt.7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art.272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia (por. t.3 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie o sygn. [...].
Wobec tego orzeczono jak w sentencji.
/-/ K. Nikodem /-/ J. Małecki /-/ R. Wiatrowski
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło