I SA/Po 923/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i marzec 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2012 r. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r., nr [...], określającą w podatku od towarów i usług nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za miesiące styczeń, luty i marzec 2008 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] listopada 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia stronie skarżącej odpisu w/w zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 14 listopada 2012 r. (pierwsze awizo) i 22 listopada 2012 r. (powtórne awizo). Pismo nie zostało przez skarżącego podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 30 listopada 2012 r. nastąpił jego zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 36 akt sąd.). Do dnia 17 grudnia 2012 r. skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu sądowego (informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu, k. 38 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w świetle art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącemu pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., zostało ono złożone na okres 14 dni w placówce pocztowej, przy czym jak wynika z druku zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, a dotyczącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, zostało umieszczone – zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 14 listopada 2012 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 22 listopada 2012 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni skutkowało na mocy art. 73 P.p.s.a. dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, iż fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, albowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 14 listopada 2012 r., to od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma wypadał w dniu 29 listopada 2012 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 6 grudnia 2012 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.