I SA/Po 925/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie /-/ R. Wiatrowski Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga P.C. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. W złożonym wniosku o interpretację wnioskodawca przedstawił zdarzenie przyszłe wskazując, iż w listopadzie 2000 r. nabył niezabudowaną działkę gruntu o obszarze [...] z zamiarem wykorzystania na cele związane z zaspokojeniem potrzeb osobistych. Na obszarze przeznaczonym pod budownictwo (ok. [...] ha) zamierzał wybudować rezydencję, natomiast obszar przeznaczony pod uprawy rolne (ok. [...] ha) pozostawić, jako teren rekreacyjny, tj. pole golfowe oraz stadninę koni. Zakup nieruchomości związany był z planami powrotu i osiedlenia się w Polsce. Jednakże z powodu zmiany planów życiowych zainteresowany na przełomie lat 2001 - 2002 podjął decyzję o sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Z uwagi na fakt, iż nie można było znaleźć nabywcy na całą nieruchomość, to część nieruchomości (ok. [...] ha), która w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta P. przeznaczona była pod budownictwo jednorodzinne i zagrodowe, została podzielona na mniejsze działki. W latach 2003 - 2004 dokonano uzbrojenia ww. działek w media i od 2003 r. wnioskodawca zaczął zbywać poszczególne działki i odzyskiwać zaangażowany w nieruchomość kapitał. Działki, które nie są objęte planem zagospodarowania przestrzennego, jako działki przeznaczone pod budownictwo (ok. [...] ha), są zbywane jako nieruchomości rolne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wnioskodawca, który sprzedaje nieruchomości powstałe w wyniku podziału większej nieruchomości, nabytej do majątku prywatnego z przeznaczeniem na zaspokojenie swych potrzeb osobistych, w tym mieszkaniowych, stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług i zobowiązany będzie do opodatkowania tej sprzedaży podatkiem od towarów i usług? W dniu 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawach o sygn. akt I FSK 2039/08 oraz I FSK 2134/08 postanowił skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego. W sprawie I FSK 2039/08 zadano pytanie: Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej? Natomiast w sprawie I FSK 2134/08 pytanie brzmiało: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? - Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? W obu powyższych sprawach zawieszono postępowanie sądowe na podstawie art. 124 par 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.). Ze względu na powyższą okoliczność, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał, iż wystąpiła przesłanka, o której stanowi art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy przy tym wskazać, iż powyższa norma uzależnia ewentualne zawieszenie od tego, czy istnieje związek (zależność) między daną sprawą, a orzeczeniem, które zapadnie na przykład przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Choć nie wynika to wprost z treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., pojęcie "postępowania sądowego" swym zakresem znaczeniowym obejmuje również postępowanie przed organem sądowym Unii Europejskiej, jakim jest właśnie Trybunał Sprawiedliwości UE w Luksemburgu (vide: postanowienie NSA z 26 lutego 2007 r., I FZ 66/07, LexPolonica nr 1272899). Sąd zważył, iż opisana wyżej zależność zachodzi w niniejszej sprawie. Wprawdzie stan faktyczny zaprezentowany w skardze nie jest w pełni porównywalny ze stanem faktycznym przedstawionym w powyższych pytaniach prejudycjalnych, ale ocena prawna zagadnień przez Trybunał Sprawiedliwości UE w ww. postępowaniach przed Naczelnym Sądem Administracyjnym może mieć szersze znaczenie dla wykładni przepisów prawa wspólnotowego w odniesieniu do sprzedaży działek. W tym stanie rzeczy orzeczono, na podstawie powołanego przepisu, jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Wiatrowski