I SA/Po 926/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. i G. J. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2010 r. postanawia I. umorzyć postępowanie II. zwrócić skarżącemu kwotę 153 zł ( słownie sto pięćdziesiąt trzy złote ) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata H. R. wnieśli skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., pełnomocnik skarżących cofnął skargę wnosząc o zwrot wpisu sądowego . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie pełnomocnik skarżących skutecznie cofnął skargę wniesioną na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.