I SA/Po 927/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) 2010r. Nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w podatku od towarów usług postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia (...) listopada 2010r. podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. Następnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W treści uzasadnienia wniosku podał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych przez organ celny w stosunku do jego firmy - do momentu wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulegała ciągłemu pogorszeniu. Zakończenie części postępowań administracyjnych uniemożliwiło jemu dalszą działalność gospodarczą i postawiło w obliczu bankructwa, a liczne nieprawidłowości wskazane przez niego w skardze dowodzą o zbyt pobieżnym potraktowaniu przez organ celny, nie tylko podstaw do wydania zaskarżonych decyzji, ale przede wszystkim wskazują na nieprawidłowe zastosowanie przepisów prawa, co w efekcie doprowadziło do wydania decyzji niezgodnie z obowiązującym prawem. Skarżący podał, że jego rodzina egzystuje dzięki finansowej pomocy ojca i teściów. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Pomiędzy skarżącym a jego małżonką w dniu (...) lipca 2002r. ustanowiona została rozdzielność majątkowa, jednak zgodnie z oświadczeniem małżonki ona również nie ma żadnego majątku. Wnioskodawca podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu, działalność gospodarcza została zawieszona. Żona skarżącego otrzymuje z tytułu wynagrodzenia (...) zł brutto - przy czym umowę o pracę zawarła na czas określony, tj. do dnia (...) kwietnia 2012r. Na wezwanie z dnia (...) stycznia 2011r. skarżący podał, że z uwagi na rozdzielność majątkową trwającą od (...) lipca 2002r. pomiędzy nim a jego żoną nie jest w stanie przedłożyć zeznań podatkowych małżonki. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych. Z otrzymanych przez małżonkę informacji wynika, że ona również nie posiada żadnych rachunków bankowych, kont oraz lokat bankowych. Skarżący oświadczył, że nie posiadają samochodu osobowego, nie uzyskują dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Koszty miesięcznego utrzymania wynoszą (...) zł, przy czym (...) zł koszty dzierżawy mieszkania ((...) zł), RTV ((...) zł), telefon ((...) zł), leki ((...) zł), energia elektryczna ((...) zł), gaz ((...) zł), (...) zł wyżywienie, (...) zł inne opłaty. Wnioskodawca oświadczył, że nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy i nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych. Podał, że jego codzienna egzystencja to wynik pomocy ojca, który użycza mu nieodpłatnie mieszkanie i ponosi koszty jego utrzymania. Do pisma załączył kopię zeznania podatkowego za 2008r., z której wynika, że nie uzyskał przychodu ani dochodu, poniósł zaś stratę w wysokości (...) zł oraz za 2009r., z którego wynika, że przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód/strata wyniosły (...) zł. Na wezwanie z dnia (...) lutego 2011r. skarżący oświadczył, że jego ojciec otrzymuje miesięczne dochody z tytułu emerytury. Ojciec odmówił mu udzielenia informacji, co do jej wysokości. Postanowieniem z dnia 15 marca 2011r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalił wniosek skarżącego. W treści uzasadnienia wskazał, iż argumentacja skarżącego odnosząca się, co do braku środków finansowych na pokrycie wpisu należnego od skargi nie jest wiarygodna. Skarżący wprawdzie nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności i wartościowych przedmiotów, oraz nie uzyskuje żadnego dochodu, to jednak na miesięczne utrzymanie przeznacza kwotę około (...) zł. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że jego żona z tytułu wynagrodzenia za pracę otrzymuje (...) zł brutto. Zatem przeważający ciężar wydatków związanych z utrzymaniem skarżącego i małżonki ponosi jego ojciec. Skarżący nie wskazał, w jakiej wysokości otrzymuje pomoc finansową od ojca, jak również nie uprawdopodobnił, że rzeczywiście taką pomoc od niego otrzymuje. Nie podał także, mimo wezwania, w jakiej wysokości otrzymuje dochody wspomagający go finansowo ojciec, przez co nie uwiarygodnił, że osoba ta jest w stanie łożyć na utrzymanie skarżącego i jego rodziny. Od tego rozstrzygnięcia skarżący złożył sprzeciw. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, iż nie wykazał on w sposób wystarczający, aby konieczność uiszczenia kosztów postępowania była dla niego nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla utrzymania jego oraz rodziny. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu wraz ze stosownym pouczeniem w dniu (...) kwietnia 2011r. Wnioskodawca nie wniósł na nie zażalenia. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2011r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Zostało ona doręczone skarżącemu w dniu (...) maja 2011r. wraz ze stosownym pouczeniem. W dniu (...) maja 2011r. (data stempla pocztowego) skarżący ponownie wniósł na formularzu w formacie PDF wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W treści uzasadnienia nie powołał się na żadne nowe fakty i argumenty. Sąd potraktował wskazane pismo, jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 4 kwietnia 2011r. oddalającego poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 25 maja 2011r. oddalił wniosek nie dopatrując się w sprawie nowych okoliczności. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu (...) czerwca wraz z pouczeniem o zażaleniu. Postanowienie jest prawomocne albowiem strona nie wniosła na nie zażalenia. W dniu (...) czerwca 2011r. doręczono skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2011r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Strona nie uiściła wpisu - zamiast tego złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: ppsa), skarga, od której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Wskazana sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem wniosek T. K. z dnia (...) lipca 2011r. (data stempla pocztowego) jest trzecim w sprawie wnioskiem, w którym skarżący wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wcześniej złożonych wnioskach skarżący nie wykazał w sposób wystarczający, aby konieczność uiszczenia kosztów postępowania była dla niego nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla utrzymania jego oraz rodziny. Skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia (...) lipca 2011 r. nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, na podstawie których Sąd mógłby w myśl art. 165 ppsa uchylić lub zmienić wcześniejsze postanowienie. Wszystkie przytoczone przez skarżącego fakty i argumenty we wniosku były znane Sądowi w momencie rozpatrzenia poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy i wydania postanowienia oddalającego wniosek. Wobec tego Sąd pozostawił wniosek z (...) lipca 2011r. bez rozpoznania. Z uwagi na fakt, iż wpis sądowy, do uiszczenia którego skarżący został skutecznie wezwany w dniu (...) czerwca 2011 r., nie został w wymaganym terminie wniesiony Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.