I SA/Po 927/25

Dnia 27 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Małgorzata Bejgerowska WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant: st. sekretarz sądowy Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2026 roku sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 sierpnia 2025r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 kwietnia 2022r. do 31 maja 2022r. I. uchyla pkt 2 zaskarżonej decyzji i umarza postępowanie odwoławcze w tym zakresie; II. oddala skargę w pozostałym zakresie. Zarząd Z. M. "P. R. G. O. K." decyzją z 9 czerwca 2025 r. określił R. G. (dalej: "skarżący", "strona") właścicielowi nieruchomości zamieszkałej położonej w miejscowości M. K., al. [...], wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od dnia 1 kwietnia 2022 r. do 31 maja 2022 r. w kwocie 167,50 zł za każdy miesiąc. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że strona za okres objęty postępowaniem dla nieruchomości położonej w miejscowości M. K., miała złożoną deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 1 osobę. Ponadto zadeklarowała posiadanie przydomowego kompostownika i skorzystała z przysługującej z tego tytułu ulgi. Strona posiadała złożoną również drugą deklarację dla nieruchomości położonej przy ul. [...] w P.. Tam zadeklarowała 2 osoby zamieszkujące. Dla obu tych nieruchomości przypisany był jeden numer konta bankowego, na który comiesięcznie strona zobowiązana była do uiszczania stosownych opłat. Na skutek informacji uzyskanej od Burmistrza Miasta i Gminy M. K., że na nieruchomości położonej w M. K., al. [...] w pewnym okresie mogła zamieszkiwać ilość osób odbiegająca od zadeklarowanej, Zarząd Z. M., wezwał stronę do złożenia informacji o ilości osób zamieszkujących ww. nieruchomość. W odpowiedzi pełnomocnik strony wskazał, że na dzień sporządzania pisma ilość osób zamieszkałych we wskazanej w wezwaniu nieruchomości jest zgodna z ilością wskazaną w deklaracji. W piśmie tym pełnomocnik zadał również szereg pytań i poruszył zagadnienia, na które organ udzielił odpowiedzi. Następnie Z. M. wystosował do G. O. P. S. w M. K. (obecnie M.- G. O. P. S.) wniosek o przekazanie niezbędnych informacji dotyczących ww. nieruchomości. G. O. P. S. w odpowiedzi wskazał, że na nieruchomości tej w okresie od 6 marca 2022 r. do 16 maja 2022 r. przebywały 4 osoby pochodzenia [...]. Mając na uwadze powyższe wezwano stronę do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla przedmiotowej nieruchomości w związku z zamieszkaniem na niej obywateli [...]. W odpowiedzi strona nie odniosła się w żaden sposób do kwestii możliwych dodatkowych osób we wcześniejszym okresie, powtarzając jedynie, że na dzień sporządzenia odpowiedzi ilość osób jest zgodna z zadeklarowaną. W odpowiedzi pełnomocnik strony ponownie poruszył szereg różnych tematów, bezpośrednio niezwiązanych z prowadzonym postępowaniem. W związku z niedopełnieniem przez podatnika obowiązku złożenia deklaracji, organ w dniu 7 kwietnia 2023 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe zmierzające do określenia w drodze decyzji wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 marca 2022 r. dla nieruchomości położonej w miejscowości M. K., al. [...]. W dniu 17 sierpnia 2023 r. Zarząd Z. M. wydał decyzję określającą stronie wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Od decyzji strona odwołała się w ustawowym terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 29 grudnia 2023 r. decyzja została uchylona w części - i przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z tym, że w przypadku wspólnot mieszkaniowych Z. M. nie posiada informacji o zadeklarowanej liczbie osób w poszczególnych lokalach zwrócił się z wnioskiem do W. M. N. ul. [...] w P. o udzielenie informacji dotyczącej ilości osób zadeklarowanych w lokalu mieszkalnym położonym w miejscowości P., ul. [...] w okresie od 1 marca 2022 r. do chwili obecnej. W odpowiedzi administrator Wspólnoty wskazał, że we wnioskowanym lokalu do opłat za odpady komunalne od 1 grudnia 2021 r. zgłoszone są 2 osoby. W celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego organ I instancji w dniu 12 lutego 2024 r. wystosował wezwanie do strony celem złożenia dodatkowych wyjaśnień, odnośnie nieruchomości położonej w miejscowości M. K. i zamieszkałych tam osób. Pełnomocnik strony kolejny raz nie udzielił konkretnej odpowiedzi, zadając kolejne pytania niezwiązane bezpośrednio z prowadzonym postępowaniem. Pełnomocnik strony odpowiedział jedynie na pytanie nr [...] wystosowanego wezwania, wskazując, że strona nie posiada informacji, gdzie przed 6 marca 2022 r. i po 16 maja 2024 r. przebywały osoby wskazane we wniosku o wypłatę świadczenia. Wobec braku pełnej odpowiedzi na wezwanie w dniu 18 czerwca 2024 r. wystosowano je ponownie. Wezwanie strona odebrała 3 lipca 2024 r., a odpowiedź nie wpłynęła w wyznaczonym terminie. Pełnomocnik strony przesłał jedynie kolejne pismo z informacją, że nie zostały udzielone odpowiedzi na zadane pytania. W dniu 21 sierpnia 2024 r. Zarząd Z. M. wydał kolejną decyzję określającą wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Od decyzji strona się odwołała, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 19 grudnia 2024 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w części oraz przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W celu uzupełnienia zebranego materiału dowodowego organ I instancji dołączył do akt prowadzonej sprawy deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla 2 nieruchomości jakimi dysponuje R. G., tj. M. K., al. [...] i P., ul. [...]. Włączono także rozliczenie kartoteki za okres od marca do grudnia 2022 r. Postanowieniem z dnia 19 marca 2025 r. poinformowano stronę o włączeniu do akt prowadzonej sprawy dowodów według zestawienia oraz wyznaczono 7-dniowy termin, do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie odebrano w dniu 14 kwietnia 2025 r. W dniu 23 kwietnia 2025 r. pełnomocnik strony wystosowała pismo z prośbą o przesłanie dodatkowych wyjaśnień i żądaniem dołączenia do akt sprawy dodatkowych dokumentów. Wskazała także, że strona nie może się wypowiedzieć w sprawie zebranego materiału z uwagi na brak odpowiedzi na pisma. Pismem z dnia 25 kwietnia 2025 r. poinformowano stronę, że postępowanie jest nadal w toku, a ustalenie stanu faktycznego nastąpi w oparciu o art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. – dalej: "O.p."). Ustosunkowano się także do pozostałych kwestii. Na podstawie zebranych dowodów Zarząd Z. M. stwierdził, że uchodźcy z [...] zamieszkiwali przedmiotową nieruchomość w okresie wskazanym przez M.-G. O. P. S. w M. K., a podawanie przez stronę innego adresu, tj. P.. ul. [...], bez żadnego uzasadnienia, może mieć tylko na celu wprowadzenie w błąd organu i poddanie w wątpliwość danych przekazanych przez MGOPS w M. K.. To wnioskodawca, pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczył, że przyjęci przez niego uchodźcy będą zamieszkiwali pod adresem wskazanym we wniosku o wypłatę świadczenia. Samo gołosłowne zaprzeczenie dokonanym przez organ ustaleniom, nie jest wystarczające do ich skutecznego podważenia, skoro strona nie przedstawiła żadnych dowodów przeciwnych. Ponadto Zarząd Z. M. po weryfikacji ustalił, że pod wskazanym przez stronę adresem (tj. P., ul. [...]) nie nastąpiło zwiększenie liczby osób w maju 2022 r. Organ wyjaśnił, że w przypadku zwiększenia ilości osób zamieszkujących nieruchomość w wyniku przyjęcia do domu uchodźców, właściciel takiej nieruchomości był i jest zobowiązany do zgłoszenia tego faktu. Czynność ta powinna być dokonana poprzez złożenie nowej deklaracji, zawierającej zaktualizowane dane. Organ podkreślił, że z pozyskanych dowodów wynika, że podatnik zadeklarował tam 1 osobę, jednak w okresie od 6 marca 2022 r. do 16 maja 2022 r. na nieruchomości zamieszkały 4 dodatkowe osoby. W takiej sytuacji podatnik miał obowiązek zadeklarować te osoby w kwietniu i maju 2022 r. poprzez złożenie stosownego dokumentu na 5 osób. Z uwagi na powyższe Zarząd Z. M. "P. R. G. O. K." dokonał naliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W toku prowadzonego postępowania nie udało się ustalić, gdzie te osoby zamieszkiwały przez pierwsze 5 dni marca 2022 r. Organ przyjął zatem zgodnie z art. 6i ust. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733 ze zm. – dalej: "u.c.p.g."), że opłatę za marzec 2022 r. mogły uiścić w innym miejscu zamieszkania, także do opłaty w M. K. przy al. [...] powinny być uwzględnione dopiero od 1 kwietnia 2022 r. W taki sam sposób należy podejść do maja 2022 r. Z informacji wynika, że dodatek na uchodźców był pobierany do 16 maja 2022 r., co jest jednoznaczne z zamieszkiwaniem na tej nieruchomości. Skoro więc uchodźcy zamieszkiwali tę nieruchomość przez pierwszą część miesiąca, to właśnie tu powinna być uiszczona opłata. W odniesieniu do zarzutów pełnomocnika strony, że ta nie otrzymała odpowiedzi na pismo z 7 czerwca 2024 r. organ wyjaśnił, że odpowiedź została udzielona pismem z dnia 13 marca 2024 r. Strona w kolejnym piśmie (z dnia 7 czerwca 2024 r.) powieliła pytania i zagadnienia zadane we wcześniejszym piśmie. Organ wyjaśnił, że wystosowywane w toku postępowania wezwania i postanowienia opatrzone były podstawą prawną i wymaganymi pouczeniami. Ponadto organ wielokrotnie uszczegóławiał te treści w związku z żądaniami pełnomocnika strony. Organ zwrócił także uwagę, że strona w dniu 30 grudnia 2022 r. dokonała wpłaty na konto w kwocie 402,00 zł tytułem "opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi M. K. Al. [...]". Kwota ta stanowi równowartość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za dodatkowe 4 osoby w okresie 3 miesięcy: 33,50 zł x 4 os. x 3 m-ce = 402,00 zł. Strona co miesiąc na wskazany numer rachunku bankowego dokonuje 2 wpłat - za nieruchomość położoną w P. i nieruchomość położoną w M. K.. Na kartotece nie widniała żadna zaległość, co może świadczyć, że dokonana 30 grudnia 2022 r. opłata była uiszczona właśnie za zamieszkujących uchodźców. Organ wyjaśnił ponadto, że przedmiotem niniejszej decyzji nie jest rozstrzygnięcie sposobu zaksięgowania wpłaty w wysokości 402,00 zł, a jedynie naliczenie prawidłowej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W tym przypadku nie jest zadaniem organu rozstrzygnięcie prawidłowości jej zaksięgowania. W odwołaniu od powyższej decyzji strona skarżąca wniosła o jej uchylenie. Decyzją z dnia 19 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pierwszym punkcie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, natomiast w drugim uzupełniło ją, poprzez orzeczenie o umorzeniu postępowania w części obejmującej określenie R. G. wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w M. K., przy al. [...] za okres od 1 do 31 marca 2022 r. Organ odwoławczy stwierdził, że w świetle zgromadzonych dowodów na dzień 31 grudnia 2022 r. R. G. nie posiadał jakichkolwiek zaległości w opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi przy założeniu, że ich deklarowana wysokość odpowiadała wysokości faktycznie należnej, jako pochodnej liczby osób zamieszkujących nieruchomość. Materiał dowodowy wskazuje również, że w okresie od 6 marca do 16 maja 2022 r. nieruchomość w M. K. zamieszkiwały poza osobą zadeklarowaną także cztery inne — uchodźcy z ogarniętej wojną [...]. Opłata winna zatem wbrew deklaracji być pochodną zamieszkiwania pięciu, a nie jednej zdeklarowanej osoby. Organ odwoławczy stwierdził, że w następstwie niezłożenia przez stronę deklaracji uwzględniającej zamieszkiwanie na nieruchomości w M. K. dodatkowych (poza zadeklarowaną) czterech osób, organ I instancji dysponował uprawnieniem do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania w prawidłowej wysokości. Zważywszy na to, że w okresie objętym postępowaniem stawka opłaty z tytułu zamieszkiwania jednej osoby wynosiła 33,50 zł, pełna miesięczna opłata należna z przedmiotowej nieruchomości w M. K. wynosiła 167,50 zł. Z uwagi na to, że w toku postępowania nie ustalono czy cztery osoby, o jakich mowa w informacji M. O. P. S. w M. K., przed dniem 6 marca 2022 r. zamieszkiwały na terenie objętym właściwością miejscową Z. M. dla opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, organ odwoławczy uznał, że opłaty te były należne z tytułu zamieszkiwania tych osób w M. K. na rzecz Z. M. tylko za miesiące kwiecień i maj 2022 r. Organ stwierdził ponadto, że strona skarżąca nie poparła jakimikolwiek środkami lub wskazaniami dowodowymi swoich sugestii, jakoby opłata za cztery osoby zamieszkujące w kwietniu i maju w M. K. została uiszczona z tytułu ich zamieszkiwania w P., przy ul. [...]. Organ wyjaśnił, że liczba osób zamieszkujących na tej nieruchomości począwszy od kwietnia 2022 r. nie uległa zmniejszeniu o cztery, a z informacji pozyskanej od W. M. wynika, że deklarowana liczba mieszkańców zamieszkałych w lokalu nr [...] począwszy od grudnia 2021 r. to dwie osoby. Mając na uwadze niezłożenie przez R. G. deklaracji o zmianie wysokości opłaty począwszy od kwietnia 2022 r., w ocenie organu odwoławczego Zarząd Z. M. uprawniony i zobowiązany był do wszczęcia postępowania w kierunku określenia wysokości opłaty, a następnie wydania stosownej decyzji. Zważywszy na to, że postanowienie z 7 kwietnia 2023 r. o wszczęciu postępowania wskazuje na okres od marca 2022 r., zaś w toku postępowania nie ujawniono, aby wielkość zobowiązania z tytułu opłaty za marzec 2022 r. była niewłaściwie zadeklarowana, postępowanie w tej części zdaniem organu odwoławczego należało umorzyć. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego , w sytuacji – zaskarżenia, a nie żądania uzupełnienia decyzji o orzeczenie umarzające postępowanie w części odnoszącej się do okresu od 1 do 31 marca 2022 r. - brak było podstaw do uchylenia decyzji w części nieistniejącej. Zważywszy jednak na zasadę szybkości i ekonomiki postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego uzupełniło decyzję organu I instancji. Na koniec Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zaliczenie wpłaty w wysokości 402,00 zł, na poczet przyszłych zobowiązań z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi było bezprawne. Jeżeli bowiem na dzień dokonania tej wpłaty saldo zobowiązań R. G. z tytułu opłaty było zerowe, to po myśli art. 72 § 1 pkt 1 O.p. doszło do nadpłaty podatku. Zaistniała zatem sytuacja normowana w art. 76 § 1 O.p., stosownie do której zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań jest możliwe na wniosek podatnika, co w sprawie przedmiotowej nie miało miejsca. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że polecenie przelewu wprawdzie nie precyzowało tytułu wpłaty, ale w piśmie z dnia 2 czerwca i 31 lipca 2023 r. pełnomocniczka strony wskazywała, że wpłata kwoty 402,00 zł dotyczy miesięcy od marca do maja 2022 r. oraz, że jej mocodawca nie wyraża zgody na jej zarachowanie w sposób wskazany przez organ I instancji (kwota 402,00 zł jest równa sumie wyliczonej jako opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi należna od 4 osób za 3 miesiące - 33,50 zł x 4 x 3 = 402,00 zł). Stanowisko strony w tej kwestii nie jest więc w części konsekwentne, zważywszy na wcześniejszy zarzut nietrafnego obciążania strony opłatą za marzec 2022 r. Tym niemniej, zważywszy na przedmiot postępowania - określenie wysokości zobowiązania za okres od kwietnia do maja 2022 r. - kwestia rozliczeń wpłaty w wysokości 402,00 zł pozostaje poza zakresem rozstrzygania w sprawie. Pismem z 25 listopada 2025 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do tutejszego Sądu. W skardze zarzucono naruszenie prawa i interesu prawnego, tj.: 1. art. 121 § 1 i 2, art. 122 § 1 i 2, art. 124, art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 36 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm.), poprzez błędne ustalenie, że informacje o [...] organ podatkowy powziął od burmistrza miasta i gminy M. K., gdy tymczasem informacje te zostały udzielone pracownikowi organu podatkowego w marcu, kwietniu i maju 2022 roku przez pełnomocnika skarżącego, który kilkukrotnie kontaktował się telefonicznie z biurem obsługi klienta w kwestii opłaty za gospodarowanie odpadami, gdzie ostatecznie przekazano pełnomocnikowi nr [...] do pracownika organu, z którą to osobą pełnomocnik się skontaktował również kilkukrotnie, a którym to osobom w trakcie rozmów udzielił informacji, które wskazywały, że do czasu kontaktu zwrotnego skarżący ma nie podejmować żadnych czynności, 2. art. 233 § 2 O.p., poprzez brak uwzględniania w zaskarżonej decyzji zaleceń formułowanych przez organ odwoławczy, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które decyzją z 19 grudnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt [...] uchyliło uprzednią decyzję Zarządu Z. M. "P. R. G. O. K." w P. nr [...] z 21 sierpnia 2024 roku w części dotyczącej punktu I, i sformułowało zalecenia dla organu administracyjnego, które winien ustalić i rozważyć przy ponownym rozpoznaniu sprawy następujące okoliczności: - w zakresie ustalenia miejsca zamieszkiwania w okresie 17-31 maja 2022 r. czterech z pięciu osób, w tym czy za ten okres został spełniony obowiązek zadeklarowania opłaty z tytułu ich zamieszkiwania, gdzie to miało miejsce i czy opłata została uiszczona, - w zakresie ponownego ustalenia opłaty za okres od 1 kwietnia 2022 roku do 31 maja 2022 roku dla jednej osoby zadeklarowanej jeszcze przed 1 marca 2022 roku, co do której sytuacja faktyczna i prawna nie zmieniła się, a opłaty zostały uiszczone 15 kwietnia 2022 roku w kwocie 33,50 zł i 16 maja 2022 roku w kwocie 33,50 zł, bez zmiany decyzji, która taki obowiązek co do tej osoby ustalała przed 1 kwietnia 2022 r., względnie wznowienia w tym zakresie postępowania w oparciu o ustawowe przesłanki, - w zakresie bezprawnego zaliczenia wpłaty w wysokości 402 zł dokonanej 30 grudnia 2022 r. (w tym miejscu skarżący wyjaśnia, że przelewy realizowane na rzecz organu administracyjnego w pozycji "data operacji" wskazują datę wprowadzenia [lub zmiany] przez skarżącego danego przelewu do systemu bankowości elektronicznej, zaś w pozycji "data księgowania" wskazują na datę faktycznego wykonania przelewu) i braku zaliczenia przedmiotowej nadpłaty zgodnie z dyspozycją skarżącego wskazaną w pismach z: 2 czerwca 2023 roku, 21 lipca 2023 roku i 12 września 2023 roku (w załączeniu przedmiotowe pisma), 3. art. 82b § 1, art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1 O.p. w zw. z art. 36 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm.) poprzez pozyskiwanie informacji bez podstawy prawnej i w okresie, kiedy nie było wszczęte i prowadzone żadne postępowanie w sprawie uprawniające do pozyskiwania od podmiotów zewnętrznych informacji w sprawie, przeprowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organu, brak wyjaśnienia niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania, a także brak wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy; nadto brak uzyskania potrzebnych do rozpoznania sprawy dowodów z urzędu - przy uwzględnieniu, że postępowanie zostało wszczęte w sprawie z urzędu - rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, brak podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, a w konsekwencji naruszenie: • art. 87 ust. 1 Konstytucji poprzez uznanie, że interpelacja poselska nr 34207 i komunikat Ministerstwa Klimatu i Środowiska stanowią źródła prawa i to uzasadniające nakładanie na obywateli obowiązków podatkowych, • art. 6h pkt 1 oraz art. 6i ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.c.p.g., poprzez podwójne pobranie opłaty za gospodarowanie odpadami za miesiąc maj 2022 roku w odniesieniu do tych samych czterech osób (P. , ul. [...]), względnie nieprawidłowe wskazanie, że opłata należna jest za okres od 1 kwietnia 2022 roku do 31 maja 2022 roku, podczas gdy uchodźcy wojenni przez taki okres nie przebywali w M. K., w konsekwencji nieuwzględnienie przepisów regulujących istotę statusu uchodźców wojennych; nadto uznanie, że miejscem zamieszkania zgodnie z definicją wskazaną przez organ w objaśnieniach dotyczących sposobu wypełnienia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, będącej załącznikiem nr [...] do uchwały nr [...] Zgromadzenia Z. M. "P. R. G. O. K." z 27 lutego 2020 roku uchodźców wojennych była nieruchomość położona w M. K. przy Al. [...], • art. 21 § 3, art. 59 § 1 pkt 1 i 4, art. 73 § 1 pkt 1, art. 75 § 4a oraz art. 76 § 1 O.p., poprzez brak ustalenia w stanie faktycznym w jakiej wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami uiścił skarżący za okres kwiecień 2022 roku - maj 2022 roku, a w konsekwencji nieuwzględnienie w wydanej decyzji wpłaty dokonanej 30 grudnia 2022 roku w kwocie 402 zł, a także wpłat w kwotach 33,50 zł 15 kwietnia 2022 roku i 16 maja 2022 roku, zapłaconych na poczet opłat za gospodarowanie odpadami i zobowiązanie skarżącego do ponownego uregulowania tych samych należności i to z odsetkami za zwłokę, mimo, że zobowiązanie wygasło, • art. 128 w zw. z art. 247 § 1 pkt 4 i art. 207 § 2 O.p., poprzez wydanie ponownego rozstrzygnięcia w tożsamej sprawie, w której rozstrzygnięcie już zapadło i jest ostateczne - mianowicie w decyzji Zarządu Z. M. "P. R. G. O. K." w P. co do ustalenia opłaty za okres od 1 kwietnia 2022 roku do 31 maja 2022 roku dla jednej osoby zadeklarowanej jeszcze przed 1 kwietnia 2022 roku, co do której sytuacja faktyczna i prawna nie zmieniła się, a opłaty zostały uiszczone 15 kwietnia 2022 roku w kwocie 33,50 zł i 16 maja 2022 roku w kwocie 33,50 zł, zatem organ nie był uprawiony do ponownego orzekania dotyczącego ustalenia dla jednej osoby (z pięciu wskazanych w zaskarżonej decyzji) wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 kwietnia 2022 roku do 31 maja 2022 roku, 4. art. 3 ust. 2a i art. 6q ust. 1,11 i 1 a u.c.p.g. w zw. z § 34 ust. 5 i § 35 pkt 3 statutu Z. M. "P. R. G. O. K.", z siedzibą w P. poprzez podpisanie zaskarżonej decyzji przez osobę nieuprawnioną w świetle obowiązujących przepisów, bowiem z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego nie wynika czy okoliczność ta została przez organ odwoławczy zweryfikowana, a jeżeli tak to w jaki sposób. Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie punktu [...] decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżonej decyzji oraz uchylenie decyzji Zarządu Z. M. "P. R. G. O. K." w treści przed jej uzupełnieniem jak w punkcie 2 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 sierpnia 2025 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Skarżący wniósł również o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Na marginesie skarżący wskazał, że wprawdzie nie zaskarżył punktu 2 decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 19 sierpnia 2025 roku, jednak przywołane przez organ odwoławczy przepisy art. 213 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 21 § 3 O.p., nie dają jego zdaniem uprawnienia organowi odwoławczemu do uzupełnienia decyzji organu podatkowego. Uzupełnić własną decyzję może wyłącznie organ podatkowy i w przypadku uzupełnieniu decyzji skarżącemu otwiera się dopiero termin do wniesienia odwołania od tej uzupełnionej decyzji dopiero od dnia doręczenia tej uzupełnionej decyzji. Organ odwoławczy uzupełniając decyzję organu podatkowego w istocie pozbawił skarżącego normalnego środka odwoławczego, co narusza art. 127 O.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc dotychczasowe argumenty. W piśmie z 13 maja 2026 r. skarżący podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 220 O.p. od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do organu wyższego stopnia. Stosownie do brzmienia art. 223 ww. ustawy odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję (§ 1). Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (§ 2 pkt 1). Jednocześnie w myśl przepisu art. 213 § 1 O.p. strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W myśl ww. art. 213 § 4 i § 5 ww. ustawy w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio. Z powyższego wynika, że ustawodawca dał wybór stronie, z którego środka skorzysta, czy wniesie odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, czy też w przypadku uznania przez podatnika, iż organ nie załatwił sprawy w całości – wniesie o uzupełnienie decyzji, co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Na podkreślenie zasługuje to, iż wybór przez stronę możliwości przewidzianych w art. 213 lub 220 O.p. musi być konsekwentny, gdyż skorzystanie przez stronę z jednego z wymienionych środków procesowych uniemożliwia, w tym samym czasie, skorzystanie ze środka drugiego (wyrok NSA z dnia 27 lipca 2001 r., III SA 1236-1237/00, PP 2002, nr 3, s. 63). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w dniu 25 lipca 2025 r., w czternastodniowym terminie ustawowym, zostało nadane na poczcie: skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od decyzji Zarządu Z. M. "P. R. G. O. K." z dnia 9 czerwca 2025 r. Skarżąca nie wniosła o uzupełnienie tej decyzji, co do rozstrzygnięcia. Prawidłowo zatem organ rozpatrzył odwołanie. W punkcie [...] sentencji organ jednak uzupełnił decyzję z 9 czerwca 2025 r., poprzez orzeczenie o umorzeniu postępowania w części obejmującej określenie skarżącemu wysokości zobowiązania za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w M. K. za okres od 1 do 31 marca 2022 r. Zdaniem organu brak było podstaw do uchylenia decyzji w części nieistniejącej. Organ powołał się przy tym na art. 213 § 2 O.p. Należy przyznać rację stronie skarżącej, że przepis ten, ani żaden inny, nie daje uprawnienia organowi odwoławczemu do uzupełnienia decyzji organu I instancji. Jak słusznie zauważył skarżący uzupełnić można jedynie własną decyzję i w przypadku uzupełnienia tej decyzji (albo odmowy jej uzupełnienia) podatnikowi otwiera się dopiero termin do wniesienia odwołania od tej uzupełnionej decyzji. Rację ma też skarżący, że organ odwoławczy uzupełniając decyzję organu I instancji, pozbawił stronę środka odwoławczego, co narusza art. 127 O.p. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji i umorzył postępowanie odwoławcze w tym zakresie. W pozostałym zakresie skarga została oddalona. Należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania była zasadność i prawidłowość ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi należnej za okres od 1 marca 2022 r. W sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego. Jak wynika z treści art. 21 § 3 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku ,organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Na podstawie art. 6h u.c.p.g. właściciele nieruchomości, w stosunku do których gminy organizują odbieranie odpadów, są zobowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami. Natomiast zgodnie z art. 6i ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości zamieszkałych powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Zgodnie z przepisem art. 6m ust. 1 i 1(1) u.c.p.g.- właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Zgodnie z art. 6m ust. 2 u.c.p.g., w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających nadanej nieruchomości, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. W razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Stanowi o tym przepis art. 6o u.c.p.g. Jak wynika z akt niniejszej sprawy w dniu 4 marca 2022 r. B. G. - pełnomocniczka R. G. złożyła w organie I instancji deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, położonej w M. K. przy al. [...]. Zadeklarowano, że nieruchomość jest zamieszkiwana przez jedną osobę, co kreowało obowiązek zapłaty kwoty 33,50 zł miesięcznie. Tego samego dnia B. G. złożyła nadto w imieniu R. G. deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości, na której zamieszkują mieszkańcy, położonej w P., przy ul. [...]. Zadeklarowano, że nieruchomość jest zamieszkiwana przez trzy osoby, co kreowało obowiązek zapłaty kwoty 99,00 zł miesięcznie. W obu przypadkach jako datę początkową zadeklarowanych wielkości wskazano 1 marca 2022 r. Następnie, w odniesieniu do nieruchomości przy ul. [...] w P. pełnomocniczka dwukrotnie, w dniach 7 września i 12 grudnia 2022 r. deklarację zmieniała, wskazując, że na nieruchomości zamieszkują dwie osoby, a stan ten obowiązuje od dnia 1 października 2022 r. W dniu 14 czerwca 2022 r. Zarząd Z. M. powziął informacje od Burmistrza Miasta i Gminy M. K., że na nieruchomości położonej w M. K., al. [...] w pewnym okresie mogła zamieszkiwać ilość osób odbiegająca od zadeklarowanej. W związku z powyższym wezwano skarżącego do złożenia informacji o ilości osób zamieszkujących ww. nieruchomość. Odpowiedzi udzielił pełnomocnik strony, jednak była ona bardzo lakoniczna i wymijająca, a mianowicie pełnomocnik wskazał, że "na dzień sporządzania niniejszego pisma ilość osób zamieszkałych we wskazanej w wezwaniu nieruchomości jest zgodna z ilością wskazaną w deklaracji". Natomiast z pisma G. O. P. S. w M. K. z 1 grudnia 2022 r. wynika, że pod adresem M. K., al. [...] w okresie od 6 marca do 16 maja 2022 r. "przebywały cztery osoby pochodzenia [...]." Mając na uwadze powyższe ustalenia i brak zaangażowania skarżącego w udzielaniu jakichkolwiek wyjaśnień, należało przyznać rację organom, że nie budzi wątpliwości, że w okresie od 6 marca do 16 maja 2022 r. nieruchomość w M. K. zamieszkiwały poza osobą zadeklarowaną także cztery inne — uchodźcy z ogarniętej wojną [...]. Opłata winna zatem wbrew deklaracji być pochodną zamieszkiwania pięciu, a nie jednej zdeklarowanej osoby. Słusznie organ odwoławczy zauważył, że zamieszkiwanie, o którym mowa w art. 6c ust. 1 oraz art. 6i ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., dotyczy także pobytu czasowego. "Zamieszkanie" na gruncie ustawy nie jest równoznaczne z cywilistycznym pojęciem "miejsca zamieszkania". Zatem dla obowiązku ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie ma znaczenia czy dana osoba ma zamiar i wolę stałego pobytu na danej nieruchomości, czy też zamieszkuje na niej czasowo. W konsekwencji właściciele nieruchomości - zobowiązani do składania deklaracji o wysokości opłaty (art. 6m ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.) - są w przypadku zmiany danych służących określeniu wysokości opłaty - do złożenia nowej deklaracji (art. 6m ust. 2 u.c.p.g.). Skoro skarżący tego nie uczynił, organ I instancji dysponował uprawnieniem do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania w prawidłowej wysokości. Zdaniem Sądu nie było niezbędne w sprawie ustalanie miejsca zamieszkania czterech osób, o jakich mowa w informacji M. O. P. S. w M. K. poza okresem 6 marca - 17 maja 2022 r. W toku postępowania organom, nie udało się tego ustalić, w związku z czym stwierdzono, że opłaty były należne z tytułu zamieszkiwania tych osób tylko za miesiące kwiecień i maj 2022 r. Zdaniem Sądu, organy podatkowe wyczerpująco zebrały materiał dowodowy przydatny do wydania decyzji oraz dokonały wszechstronnej i trafnej jego oceny. Stan faktyczny i prawny sprawy w tym zakresie został ustalony zgodnie z wymogami zawartymi w O.p., a w szczególności w art. 120, 121 § 1 i 2, art. 122 § 1 i 2, art. 124, art. 180 § 1art. 187 § 1 O.p. zaś dokonana przez organy ocena materiału dowodowego nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też jest w niniejszej sprawie. Organ II instancji rozważył całość zebranego materiału dowodowego, odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez Skarżącą twierdzeń. Sąd wskazuje, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia jest słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a zatem gdy wyprowadzone ze zgromadzonych dowodów wnioski, naruszają przesłanki swobodnej oceny dowodów. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej tylko polemiki z ustaleniami poczynionymi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz winien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle norm prawnych, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, dopuściły się organy podatkowe. To zaś, że organy podatkowe dokonały na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaleń odmiennych od tych, które prezentuje strona skarżąca, nie świadczy jeszcze o naruszeniu reguł rządzących postępowaniem dowodowym. Podkreślić w tym miejscu należy, że strona w toku całego postępowania konsekwentnie unikała współpracy z organem i udzielania mu niezbędnych informacji. Zamiast konkretnych i wyczerpujących odpowiedzi na wezwania organ otrzymywał odpowiedzi wymijające, poruszające zagadnienie niezwiązane z prowadzonym postępowaniem. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut strony, że w zaskarżonej decyzji nie uwzględniono zaleceń sformułowanych w decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze z 19 grudnia 2024 r. Przede wszystkim organy uzupełniły zarówno zgromadzony materiał dowodowy, jak i dokonaną w uzasadnieniu decyzji jego ocenę. Do akt została załączona wszelka potrzebna dokumentacja. Sąd stwierdza, że prawidłowo uznały organy obu instancji, że treść opisanych dotąd dowodów jest wystarczająca do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. W myśl art. 6o ust 1a u.c.p.g. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta w celu weryfikacji złożonych deklaracji może wykorzystać informacje i dane znajdujące się w jego posiadaniu oraz posiadaniu gminnych jednostek organizacyjnych, w tym przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Ustawodawca wyposażył zatem organy w instrumenty pozwalające im weryfikować poprawność i prawdziwość składanych deklaracji, w przypadku wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji. Żaden z przepisów ww. ustawy nie zobowiązuje do zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia czynności sprawdzających przestrzeganie przepisów prawa przed wszczęciem postępowania w trybie art. 6o u.c.p.g. Tym samym, skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. Prawidłowo organ odwoławczy wskazał, że kwestia rozliczeń wpłaty w wysokości 402 zł a także pozostałych rozliczeń, pozostaje poza zakresem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sąd nie podziela też zarzutu strony dotyczącego podpisania decyzji organu I instancji przez osobę nieuprawnioną oraz braku zweryfikowania tej okoliczności przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze . W aktach sprawy znajduje się uchwała nr [...] Zarządu Z. M. "PRGOK" z 3 stycznia 2022 r. upoważniająca M. S. między innymi do wydawania decyzji we wszystkich sprawach, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę w pozostałym zakresie (punkt [...] sentencji wyroku).