I SA/Po 928/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 marca 2026 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 maja 2026 r. P. Sp. z o.o. we W. wniosła skargę na wskazaną w rubrum orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 3 czerwca 2026 r. skarżąca została wezwana do podania numeru w KRS oraz podania wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 10 czerwca 2026 r. oraz 18 czerwca 2026 r.) na adres skarżącej podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego jej awizowania. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 24 czerwca 2026 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 57 § 1 in principio p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanego ostatnio aktu. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer [...] Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer [...] innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Ponadto w świetle art. 215 § 1 analizowanej ustawy, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W rozpoznawanej sprawie wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do strony skarżącej, nastąpiło w dniu 10 czerwca 2026 r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 18 czerwca 2026 r. Nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 10 czerwca 2026 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 24 czerwca 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 1 lipca 2026 r. W zakreślonym przez Sąd terminie strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.