I SA/Po 931/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku RN o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nie wyrażenia zgody na odroczenie terminu płatności podatku od nieruchomości postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/V.Mielcarek Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę RN na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący złożył sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że utrzymuje się z zasiłków z opieki społecznej. Jest zadłużony i nadal pożycza pieniądze od rodziny. Jest osobą niepełnosprawną, przy czym nie otrzymuje renty. Od [...] lat próbuje przy pomocy Sądu i Komornika Sądowego ściągnąć swoje należności od dłużników. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...]-letnią matką. Posiada mieszkanie o pow. [...] m2, działkę gruntu o pow. [...] m2, za którą zapłacił, lecz której fizycznie - jak podał -nie posiada. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Utrzymuje się z zasiłków z ośrodka pomocy społecznej, matka jest rencistką i otrzymuje rentę w wysokości [...] zł. Do pisma załączył kserokopie: zawiadomienia o wysokości opłat za mieszkanie, faktur za energię elektryczną i gaz, decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, z których wynika, że skarżący otrzymuje świadczenie pieniężne na zakup artykułów żywnościowych, zasiłek celowy na dofinansowanie do opłat za energię elektryczną, gaz z ogrzewaniem, czynsz oraz zasiłek okresowy z powodu bezrobocia. Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. /-/V. Mielcarek