I SA/Po 933/12

WyrokWSA w Poznaniu2013-05-28

Skład orzekający: Karol Pawlicki, Izabela Kucznerowicz, Katarzyna Nikodem

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. jest zasadne, gdy wierzyciel zaktualizował tytuł wykonawczy w związku z zaliczeniem nadpłaty na poczet zaległości?
Ratio decidendi
Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego jest zasadne, gdy obowiązek objęty tytułem wykonawczym wygasł lub nie jest wymagalny, co potwierdza aktualizacja tytułu wykonawczego przez wierzyciela. Organ egzekucyjny bada jedynie dopuszczalność egzekucji, a nie zasadność i wymagalność obowiązku podatkowego, które mogą być kwestionowane w odrębnym postępowaniu administracyjnym.
Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego na podstawie aktualizacji tytułu wykonawczego przez wierzyciela, który uwzględnił nadpłatę podatku PCC. Pełnomocnik zobowiązanego zaskarżył postanowienie, twierdząc, że zobowiązanie wygasło przed wszczęciem egzekucji i organ powinien był umorzyć postępowanie na podstawie innego przepisu. Organ II instancji utrzymał postanowienie w mocy, wskazując na prawidłowość umorzenia postępowania z powodu wygaśnięcia obowiązku.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012r., na podstawie art. 59 § 3 w zw. z art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1996r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. nr 229, poz. 1954 ze zm. Dalej zwanej: u. p. e. a.) umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec [...], na podstawie tytułu wykonawczego [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia [...] marca 2012r. wierzyciel poinformował o zmianie wysokości należności do kwoty [...] zł (w związku z przekazaną nadpłatą z podatku PCC z dnia [...].11.2008r.), a następnie pismem z dnia [...] czerwca 2012r. wniósł o aktualizację tytułu wykonawczego do kwoty [...] zł. Pełnomocnik [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 59 § 1 pkt 1 i 7 u. p. e. a., poprzez jego niezastosowanie, pomimo istnienia przesłanek. W uzasadnieniu podniesiono, że [...] złożyła wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] w trybie art. 59 § 1 pkt 1 i 7 u. p .e .a. Pełnomocnik wskazał, że zobowiązana wykonała obowiązek przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a więc w niniejszej sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 59 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy. Ponownie podniósł , iż zaliczenie nadpłaty zastąpiło z urzędu zgodnie z wnioskiem podatnika, co oznacza że zobowiązanie wygasło z mocy prawa zgodnie z art. 59 § 1 pkt 4 ustawy Ordynacja podatkowa z dniem [...] marca 2012r. Zobowiązanie to zostało wykonane zatem przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego i tym samym organ egzekucyjny zobowiązany był do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 1 u. p. e. a. Pełnomocnik zauważył ponadto, iż organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a., nie precyzując przy tym na podstawie której z przesłanek wymienionych w punkcie 2 cyt. przepisu podjął rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, postanowieniem z dnia [...] września 2012r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że podstawą umorzenia prowadzonego wobec [...] postępowania egzekucyjnego było zaktualizowanie przez wierzyciela pismem z dnia [...] czerwca 2012r. tytułu wykonawczego nr [...] do kwoty [...]zł., w związku z zaliczeniem na poczet dochodzonych zaległości kwot wyegzekwowanych przez organ egzekucyjny i przekazanych do wierzyciela w dniu [...] czerwca 2012r. W ocenie organu nadzoru zaszła zatem przesłanka wskazana przez ustawodawcę w art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a. i postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z uwagi na wygaśnięcie obowiązku objętego ww. tytułem wykonawczym. Podniesiono także, iż fakt nie sprecyzowania w zaskarżonym postanowieniu, która z przesłanek wymienionych w art. 59 1 pkt 2 u. p. e. a. stanowi podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego nie przesądza o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia, bowiem w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jednoznacznie przedstawiono przyczynę przedmiotowego umorzenia tj. zaktualizowanie przez wierzyciela tytułu wykonawczego do kwoty [...] zł, co de facto jest tożsame z wygaśnięciem obowiązku o którym mowa w art. 59 §1 pkt 2 u. p. e. a. . Poza tym wskazano, że organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Zgodnie z zasadą wskazaną w art. 29 § 1 u. p. e. a., organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy organ II instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] otrzymał do realizacji przedmiotowy tytuł wykonawczy i zweryfikował jego dopuszczalność w zakresie egzekucji administracyjnej. Pozytywna weryfikacja stanowiła podstawę do kontynuowania postępowania egzekucyjnego wszczętego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. W toku postępowania egzekucyjnego pełnomocnik [...] złożył do organu egzekucyjnego wniosek o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego egzekucyjnych podnosząc w jego uzasadnieniu, iż zaległości stanowiące podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego zostały uregulowane przed wszczęciem przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na przytoczone powyżej ograniczenia prawne organ egzekucyjny pismem z dnia [...] maja 2012r. nr [...] wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wymagalności spornych zaległości. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w piśmie nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. stwierdził, iż zaległość [...] z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r., stanowiące podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], nie wygasła wskutek zaliczenia nadpłaty z dnia [...] września 2001r. w podatku od czynności cywilnoprawnych i uznał wniosek strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego jako bezzasadny. W konsekwencji powyżej przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zobligowany był do kontynuacji przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Podkreślono, iż kwestionowanie przez [...] zasadności i prawidłowości określenia przez wierzyciela zobowiązania stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego dochodzone może być jedynie na drodze odrębnego postępowania administracyjnego prowadzonego wobec organu właściwego rzeczowo w tym zakresie tj. wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], a zatem nie może stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych I i II instancji. Pełnomocnik [...] Wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podnosi, że zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r. wygasło z mocy art. 59 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej w dniu [...] marca 2005r. Zdaniem pełnomocnika [...] w dniu [...] września 2001r. dokonała zapłaty podatku nienależnego w wysokości [...]zł. stanowiącą nadpłatę w rozumieniu art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej, co potwierdza ostateczna decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...]. Zgodnie z wnioskiem zobowiązanej z dnia [...] marca 2005r. nadpłata miała zostać rozliczona na poczet zobowiązania za luty 2005r. w kwocie [...] zł. tj. w pełnej kwocie zobowiązania. Tym samym nadpłata powstała z dniem [...] września 200Ir., a przedmiotowe zobowiązanie powstało w dniu [...] marca 2005r. w kwocie niższej od nadpłaty. W ocenie pełnomocnika powyższe oznacza, iż zobowiązanie wygasło na podstawie art. 59 §1 pkt 4 Ordynacji podatkowej z chwilą jego powstania w dniu [...] marca 2005r. i nigdy nie uzyskało statusu zaległości podatkowej. Tym samym wierzyciel bezpodstawnie wystawił w dniu [...] czerwca 2005r. tytuł wykonawczy nr [...], bowiem przedmiotowe zobowiązanie [...] już nie istniało. Oznacza to również, iż spełniona została przesłanka wskazana w art. 59 § 1 pkt 1 u. p. e. a., ponieważ obowiązek podatkowy został wykonany przed wystawieniem tytułu wykonawczego. Strona skarżąca kwestionuje również zasadność wystąpienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wymagalności obowiązku objętego ww. tytułami wykonawczymi, gdyż jedynym uprawnionym organem do rozstrzygnięcia tej kwestii był organ egzekucyjny. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a., postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. Podstawą umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec [...] było zaktualizowanie przez wierzyciela tytułu wykonawczego do kwoty [...] zł w związku z zaliczeniem na poczet dochodowych zaległości kwot wyegzekwowanych przez organ egzekucyjny i przekazanych do wierzyciela w dniu [...] czerwca 2012r. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone przez właściwy organ egzekucyjny. Jak wynika z pisma przedłożonego przez Dyrektora Izby skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lipca 2011r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], na podstawie art. 22 § 2 i § 3 u. p. e. a. stwierdzając swoją niewłaściwość, przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego [...] m. in. tytuł wykonawczy [...]. W ocenie Sądu zasadne było też umorzenie przedmiotowego postępowania, albowiem została spełniona przesłanka określona w art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a. , tj. wygasł obowiązek objęty tytułem wykonawczym. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] pismem z dnia [...] czerwca 2012r. poinformował Urząd Skarbowy [...], iż zaległości objęte tytułem wykonawczym [...] wynoszą [...] zł i w związku z tym prosi o aktualizację tytułu wykonawczego. W związku z zaliczeniem na poczet dochodzonych zaległości kwot wyegzekwowanych przez organ egzekucyjny zaszła przesłanka z art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a., albowiem wygasł obowiązek objęty tytułem wykonawczym. Istotnie w postanowieniu organu I instancji niesprecyzowano, która z przesłanek wymienionych w wyżej ustalonym przepisie wystąpiła. To jednak nie przesądza o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia, bowiem z uzasadnienia postanowienia jednoznacznie wynika, że podstawą jest zaktualizowanie przez wierzyciela tytułu wykonawczego do kwoty [...]zł, co jest tożsame z wygaśnięciem obowiązku. Poza tym wskazać należy, że zgodnie z art. 26 § 1 u. p. e. a. organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Zgodnie z zasadą wskazaną w art. 29 § 1 cytowanej ustawy organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zasadnie stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] otrzymał do realizacji przedmiotowy tytuł wykonawczy i zweryfikował jego dopuszczalność w zakresie egzekucji administracyjnej. Pozytywna weryfikacja stanowiła podstawę do kontynuowania postępowania egzekucyjnego wszczętego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. W toku postępowania egzekucyjnego pełnomocnik [...] złożył do organu egzekucyjnego wniosek o umorzenie przedmiotowego postępowania egzekucyjnego, podnosząc w jego uzasadnieniu, iż zaległości stanowiące podstawę wystawienia ww. tytułu wykonawczego zostały uregulowane przed wszczęciem przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny pismem z dnia [...] maja 2012r. nr [...] wystąpił do wierzyciela o zajęcie stanowiska w przedmiocie wymagalności spornych zaległości. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w piśmie nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r. stwierdził, iż zaległość [...] z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r., stanowiące podstawę wystawienia tytułu wykonawczego nr [...], nie wygasła wskutek zaliczenia nadpłaty z dnia [...] września 2001r. w podatku od czynności cywilnoprawnych i uznał wniosek strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego za bezzasadny. W konsekwencji powyżej przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zobligowany był do kontynuacji przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Niezasadny jest zarzut pełnomocnika skarżącej, iż zobowiązana wykonała obowiązek przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a więc zastosowanie winien mieć przepis art.59 § 1 pkt 1 u. p. e. a., bowiem w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła. Sąd zauważa, że rozpoznanie wniosku w trybie art. 59 u. p. e. a., następuje bez konieczności uzyskania wypowiedzi wierzyciela, co też zasadnie podnosi pełnomocnik Skarżącej. Fakt, iż organ egzekucyjny w przedmiotowej sprawie zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska, nie dyskwalifikuje właściwego postanowienia. Sąd podkreśla, iż kwestionowanie przez [...] zasadności i prawidłowości określenia przez wierzyciela zobowiązania stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego dochodzone może być jedynie na drodze odrębnego postępowania administracyjnego prowadzonego wobec organu właściwego rzeczowo w tym zakresie tj. wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], a zatem nie może stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia organów I i II instancji. W świetle powyższego Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz. 270 ) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło