I SA/Po 936/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 05 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. i K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2010 r.; postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata wnieśli skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Od wniesionej skargi nie uiszczono wymaganego wpisu sądowego, z uwagi na co zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2016 r., wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wskazanego powyżej zarządzenia wraz z odpowiedzią na skargę doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 10 czerwca 2016 r. (k. [...] akt sądowych). Tego samego dnia do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących z dnia 08 czerwca 2016 r., informujące o cofnięciu skargi. Pismem nadanym dnia 17 czerwca 2016 r., pełnomocnik skarżących powtórnie poinformował o cofnięciu skargi. Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi mijał z dniem 17 czerwca 2016 r., tymczasem jak wynika ze znajdującej się w aktach sądowych informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu (k. [...] akt sądowych) do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie uiszczono wymaganej kwoty wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Koniecznym jest w tym miejscu jednak wyjaśnienie, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok tych przesłanek, do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., uiszczenie wpisu od skargi. Co przy tym istotne w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu [por. postanowienie NSA z dnia 03 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. W niniejszej sprawie złożona przez pełnomocnika skarżących skarga nie została opłacona z uwagi na co zawierała ona braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest bowiem uiszczenie wpisu sądowego. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji