I SA/Po 946/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego EF o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi RK na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – radcy prawnemu EF tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku VAT za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę RK na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] [por. karta nr [...] akt sąd.]. Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego w żadnej części. Sędzia sprawozdawca zarządzeniem z dnia [...] stwierdził, że opinię prawną z dnia [...] w przedmiocie braku stwierdzenia podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego wyroku uznać należy za sporządzoną z zachowaniem zasad należytej staranności. Z akt sprawy wynika, że wcześniej postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla skarżącego radcę prawnego (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił go od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji). Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego EF. Jak już wyżej wskazano pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącego złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone przez skarżącego w żadnej części. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie – 240,- zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik równocześnie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały uiszczone w żadnej części. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu EF tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, t.j. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.