I SA/Po 953/06

|Dnia 30 listopada 2006r | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA Sylwia Zapalska, Sędziowie s. NSA. Jerzy Małecki, as.sąd. Katarzyna Nikodem(spr.), Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2006r sprawy ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006r oddala skargę. /-/ K. Nikodem /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki Nakazem płatniczym nr [...] z dnia [...] Burmistrz ustalił M.W. podatek od nieruchomości za 2006 r. od budynku o powierzchni [...] m2 i gruntu o powierzchni [...] m2 w łącznej wysokości [...] zł, płatny w czterech ratach. Wymiar podatku ustalono na podstawie informacji w sprawie podatku od nieruchomości, podatku rolnego oraz ewidencji gruntów. Od powyższej decyzji podatnik złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Strona podnosi, że aktem notarialnym nabył [...] m2 gruntu, natomiast do wymiaru podatku organ przyjął mniejszą o [...] m2 jego powierzchnię. M.W. domaga się ustalenia podatku od gruntów, których jest właścicielem. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że bezsporne jest, że M.W. jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz udziału [...] we współwłasności gruntu oznaczonego jako działka [...]. W akcie notarialnym powierzchnię działki [...] określono na [...] ha, jednak w wyniku modernizacji ewidencji gruntów przeprowadzonej na terenie miasta O. w roku 2003 uległa ona zmianie i obecnie wynosi [...] ha. Obszar [...] ha został sklasyfikowany jako użytki rolne kl. V (zwolnione od podatku rolnego) a pozostałe [...] ha – jako tereny mieszkaniowe, podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Organ podatkowy drugiej instancji wskazał, że zapisy w ewidencji gruntów są dla organów podatkowych bezwzględnie wiążące. Wynika to z ustaw podatkowych, odwołujących się wprost do geodezyjnej klasyfikacji użytków, jak i z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 – Prawo geodezyjne i kartograficzne, który stanowi, że podstawą planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki państwowej i gospodarki gruntami powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił wysokość podatku od nieruchomości. Udział M.W. we współwłasności gruntu objętego podatkiem od nieruchomości przekłada się na powierzchnię [...] m2 i wielkość ta stanowi podstawę opodatkowania. Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli wyodrębniono własność lokali, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości od gruntu oraz części budynku stanowiących współwłasność ciąży na właścicielach lokali w zakresie odpowiadającym częściom ułamkowym wynikającym ze stosunku powierzchni użytkowej lokalu do powierzchni użytkowej całego budynku. Podatek rolny nie ma wpływu na wymiar łącznego zobowiązania, ponieważ grunty rolne podlegają zwolnieniu z uwagi na niską klasę bonitacyjną gruntu. Podatnik od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W skardze oświadcza, że nie kwestionuje obowiązku podatkowego, jednakże uważa że organy podatkowe od 2004 r. ustalają łączne zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości oraz rolnym przy uwzględnieniu [...] m2, kiedy M.W. zgodnie z umową sprzedaży jest właścicielem [...] m2 . Decyzja jest w ocenie podatnika dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca. Podnosi, że nie otrzymał żadnej wiadomości o modernizacji ewidencji gruntów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując skargę zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi oraz trafności ich wykładni. W postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie bowiem z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy administracji podatkowej. Skarga nie jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Jak wynika z materiału dowodowego [...] sierpnia 1996 r. M.W. nabył lokal mieszkalny o powierzchni [...] m2 wraz z udziałem w gruncie wynoszącym [...] oraz w częściach wspólnych budynku i innych urządzeń, działka [...] o obszarze [...] ha. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntu od 2004 r. działka [...] to grunty orne o powierzchni [...] m2 oraz tereny mieszkaniowe [...] m2. Podatnik od 2004 r. kwestionuje wymiar podatku od nieruchomości z uwagi na zmianę w danych w ewidencji gruntu, uznając, że zgodnie ewidencja gruntu określa inną powierzchnię działki [...] niż wynika to z aktu notarialnego. Starostwo Powiatowe już w 2004 r. pismem z dnia [...] lutego 2004 r. na zapytanie Urzędu Miasta wyjaśniło, że różnica powierzchni działki [...] pomiędzy stanem z dnia [...] 02 2003 , a stanem od dnia [...] lutego 2004 r. powstała na skutek przeprowadzonej w tym czasie modernizacji gruntów na terenie obrębu miasta O. Modernizacja ta miała na celu unowocześnienie techniki prowadzenia ewidencji. Projekt operatu opisowo – kartograficznego był wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 16 czerwca 2003 r. do 30 czerwca 2003 r. Wszystkie zainteresowane osoby fizyczne i prawne zostały powiadomione o zmianach osobiście. Powiadomiony został również M.W., który nie wniósł żadnych uwag do projektu operatu. W dniu [...] lipca 2003 r. decyzją Starosty został zatwierdzony i przyjęty do zasobu geodezyjno – kartograficznego. W aktach znajduje się również informacja z rejestrów gruntów dotycząca działki [...] z dnia [...] lipca 2006 r., która podaje dane takie, jakie przyjęły organy podatkowe do wymiaru podatku. Należy stwierdzić, że organ podatkowy dokonał wymiaru podatku od nieruchomości na podstawie rejestru gruntów, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. nr 100, poz. 1086, ze zm.). Podstawę wymiary podatków, zgodnie z powołanym przepisem, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania pomiarów geodezyjnych. Ewidencja gruntów i budynków jest dokumentem rozstrzygające m.in. o powierzchni gruntów. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego. Zgodnie z art. 194 Ordynacji podatkowej stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Źródłem danych ewidencyjnych są wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych. Weryfikacja tych danych ewidencyjnych należy do właściwości starosty i tylko przed tym organem można wszcząć postępowanie w tym zakresie. Dopiero zmiana danych zawartych w ewidencji gruntów będzie podstawą naliczania podatku od nieruchomości od innej powierzchni. W postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku od nieruchomości weryfikacja danych zawartych w ewidencji nie jest możliwa. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 grudnia1993 r., sygn. akt III SA/747/93 stwierdzając, że organy ustalające wysokość zobowiązania podatkowego, nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Skoro organ podatkowy do wymiaru podatku od nieruchomości wziął pod uwagę powierzchnię gruntów zgodną z ewidencją gruntów i zastosował do tej powierzchni stawkę podatku zgodną z uchwałą Rady Gminy, która natomiast jest zgodna z art. 5 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. nr 9 poz. 31, ze zm.), brak podstaw do uznania skargi za zasadną. W tych okolicznościach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ K. Nikodem /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki AR