I SA/Po 956/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółdzielni "[...]" w X. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozksięgowania kwoty wpłaty na poczet zaległości podatkowych; postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącej kwotę [...] zł (słownie [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego wniosła skargę na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie SKO w P. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia 21 maja 2016 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę wnosząc o umorzenie postępowania oraz o zwrot uiszczonej opłaty od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie pełnomocnik skarżącej skutecznie cofną skargę wniesioną na wskazane w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.