I SA/Po 959/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant ref. staż. Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [..] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu[...] lipca 2011 r. w lokalu usługowym w [...] przy ul. [...], należącym do XA, prowadzącego działalność pod nazwą "[...]" XA zam. w[...], ( dalej: "skarżący") funkcjonariusze celni ustalili, że znajdują się tam dwa urządzenia o nazwie "[...]" bez numerów poświadczenia rejestracji. Naczelnik Urzędu Celnego w[...] , w oparciu o zebrany materiał dowodowy, na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 z późn. zm.) dalej: "O.p." w związku z art. 2 ust. 5, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i ust. 2, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm. – dalej:" u.g.h.") , wydał dnia [...] czerwca 2014 r. decyzję nr[...] , którą wymierzył XA karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący wniósł odwołanie, żądając uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Dyrektor Izby Celnej w[...] , decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. w związku z art. 2 ust. 4 i 5, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 i ust. 2, art. 91 u.g.h. utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego w[...] stwierdzając , że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Nie zgadzając się z decyzją ostateczną organu odwoławczego, skarżący w skardze domagał się uchylenia decyzji ostatecznej w całości i uchylenie również decyzji organu pierwszej instancji, a nadto zasądzenia na swoją rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym wynagrodzenia pełnomocnika procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzucił przede wszystkim naruszenie zasad prawa unijnego uregulowanych w Traktacie z Lizbony zmieniającym Traktat o Unii Europejskiej i Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z dnia 13 grudnia 2007 r., zwanym Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569) oraz naruszenie art. 2, art.31 ust.3 w związku z art. 22, art. 61, art. 7 Konstytucji RP, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów ustawy o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji, a zatem w sposób bezprawny i jako taka nie obowiązuje. Skarżący stwierdził, ze wydanie zaskarżonej decyzji było całkowicie bezzasadne. W jego ocenie, art. 89 u.g.h. , jako uchwalony niezgodnie z prawem Unii Europejskiej, nie może być stosowany wobec osób fizycznych i prawnych. Przepisy ustawy , które przewidują możliwość wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry są niezgodne z Konstytucją RP, gdyż dopuszczają one możliwość dwukrotnego karania tej samej osoby za ten sam czyn - raz na podstawie Kodeksu karnego skarbowego i drugi raz karą pieniężną z art. 89 u.g.h. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu stojąc na stanowisku, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić z urzędu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpozna sprawę o sygn. akt C-303/15 , o czym sądowi jest wiadomo z urzędu, w związku z pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. o sygn. akt V Kz 142/15, której rezultat może mieć bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanej obecnie sprawy, gdyż przyniesie odpowiedź na pytanie w kwestii dopuszczalności stosowania przepisów ustawy o grach hazardowych. Sąd Okręgowy zmierza do uzyskania oceny prawnej w kwestii , czy w przypadku nienotyfikowania przepisów technicznych Komisji Europejskiej niedopuszczalne jest ich stosowanie przeciwko jednostce w każdej sytuacji, czy też ma na to wpływ fakt, że nienotyfikowane przepisy techniczne dotyczą swobód traktatowych podlegających ograniczeniu na podstawie art. 36 Traktatu. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 października 2015 r. o sygn. akt I KZP 10/15, w oczekiwaniu na wydanie powyższego orzeczenia przez Trybunał, także zawiesił własne postępowanie w przedstawionej mu przez sąd powszechny kwestii , czy przepisy art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 u.g.h. , są przepisami technicznymi. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Sąd doszedł do przekonania , że z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie jest w uzasadnione. Dlatego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia. D. Mączyński W. Zygmont K. Nikodem