I SA/Po 961/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-01-11
Skład orzekający: Violetta Mielcarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy skarga, do której dotyczyło prawo pomocy, została odrzucona i stała się prawomocna?Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy stało się ono zbędne z uwagi na prawomocne odrzucenie skargi, do której prawo pomocy było wnioskowane. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a., jeśli rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, postępowanie w tej sprawie ulega umorzeniu.Stan faktyczny
Skarżący MB i PB wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy. Po utrzymaniu w mocy postanowienia odmawiającego prawa pomocy, skarga została odrzucona. Po prawomocnym oddaleniu zażalenia na odrzucenie skargi, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy zostało umorzone.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku MB w przedmiocie przyznania prawa pomocy oraz umorzono postępowanie z wniosku PB w przedmiocie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków MB i PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku MB w przedmiocie przyznania prawa pomocy, 2. umorzyć postępowanie z wniosku PB w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
Skarżący MB i PB pismem z dnia [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...].
Skarżący złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący pismem z dnia [...] wnieśli sprzeciw na w.w postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Pismem z dnia [...] wezwano skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W piśmie pouczono skarżących, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Pouczono również, że uiszczenie wpisu sądowego przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.
Skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę MB i PB na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.
Skarżący PB na to postanowienie pismem z dnia [...] wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia skargi.
Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne jest prawomocne od dnia [...].
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie starszego referendarza sądowego postępowania z wniosków skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stały się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowania z wniosków o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło