I SA/Po 972/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący: asesor WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi P. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2004 postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi /-/ K. Nikodem W dniu 30 czerwca 2008 r. została złożona skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w .P.z dnia [...] r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, który jak wskazała skarżąca wniosła z ostrożności procesowej. Strona kwestionuje przyjęty przez organ podatkowy fakt skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu 23 lutego 2007 r. Strona wyjaśnia, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało złożone w dniu 10 marca 2006 r. ze wskazaniem miejscowości S.jako siedziby skarżącej. Okoliczność ta jest bezsporna. Bezsporną okolicznością w sprawie jest, że nastąpiła zmiana adresu siedziby spółki z dniem 10 stycznia 2007 r. Jednakże zdaniem skarżącej pomimo nie zawiadomienia organu prowadzącego postępowanie o zmianie siedziby spółki, istniała możliwość doręczenia pisma (decyzji) w sposób określony dla doręczeń osób prawnych. Z analizy przepisu art. 151 Ordynacji podatkowej wynika, że miejscem doręczania pism jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym jest lokal ich siedziby lub miejsce wykonywania czynności. Wyżej wymienione miejsca należy uznać za równorzędne co do stosowania i skuteczności doręczeń. Zatem, zdaniem skarżącej, organ podatkowy miał możliwość doręczenia zaskarżonej decyzji w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Strona podnosi nadto, że nawet po zmianie siedziby skarżącej korespondencja była przez Pocztę Polską, zgodnie z umową przechowywana w urzędzie pocztowym do odbioru. W ocenie skarżącej organ podatkowy przyjmując fikcję prawną doręczenia, o której mowa w art. 150 Ordynacji podatkowej uchybił przepisom konstruującym zasady doręczania pism w postępowaniu podatkowym. Za stanowiskiem strony przemawia w jej ocenie również subsumcja art. 151 a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jeżeli podany przez osobę prawną adres jej siedziby nie istnieje lub jest niezgodny z odpowiednim rejestrem i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności, pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku ustalenia miejsca prowadzenia działalności przez skarżącą. Ze wskazanych dat funkcjonowania składu podatkowego prowadzonego przez skarżącą wynika, że w okresie podejmowania prób doręczenia decyzji skład podatkowy istniał przy ulicy [...]m organ podatkowy albo znał miejsce prowadzenia działalności albo mógł z łatwością się dowiedzieć bez nadmiernego przedłużania postępowania podatkowego. Nadto skarżąca podnosi, że aby doręczenie zastępcze (art. 150 Ordynacji podatkowej) było prawidłowe muszą zostać spełnione dwa warunki: brak możliwości doręczenia rzeczywistego oraz zachowanie doręczenia trybu przez awizo. Wykazano w opinii skarżącej, że doręczenie decyzji do dnia 19 lutego 2007 r. powinno zakończyć się skutecznym doręczeniem faktycznym. W związku z powyższym skuteczne doręczenie decyzji nastąpiło dopiero w dniu 20 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, aby uznać, czy istnieje przedmiot rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, należy ustalić datę skutecznego doręczenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] r. Kwestię przywrócenie terminu można rozpatrywać dopiero po ustaleniu, kiedy termin ten rozpoczął skutecznie swój bieg. Warunkiem skutecznego rozpoczęcia biegu jest skuteczne doręczenie decyzji. W przedmiotowej sprawie skarżąca kwestionuje skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu 23 lutego 2007 r. jaką przyjął Dyrektor Izby Celnej. Bezsporne w sprawie jest, że w toku postępowania podatkowego w zakresie podatku akcyzowego za grudzień 2004 r. zarówno przed organem podatkowym pierwszej instancji jak i odwoławczym strona wskazała jako siedzibę spółki S.ul. [...] Adres ten był zgodny z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu 31 stycznia 2007 r. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] r. zakończył postępowanie odwoławcze w sprawie podatku akcyzowego za grudzień 2004 r., wydając decyzję nr [...] Decyzja została skierowana na adres spółki wskazany w toku postępowania. Jak wynika z adnotacji na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru, z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi w dniu 8 lutego 2007 r. przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do jego dyspozycji w Urzędzie Pocztowym w S. zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono na drzwiach biura. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 16 lutego 2007 r. Ponadto na kopercie znajduje się adnotacja, że adresat wyprowadził się. Jak wynika z załączonego do skargi odpisu Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 10 stycznia 2007 r. dokonano wpisu zmiany danych siedziby spółki (z miejscowości ., ul. [...] na B., ul [...] O fakcie tym nie powiadomiono organu podatkowego prowadzącego sprawę w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc grudzień 2004. Skarżący kwestionuje przyjęty przez organ podatkowy dzień 23 lutego 2007 r. jako dzień skutecznego doręczeniu decyzji, ponieważ w ocenie skarżącego, nie można przyjąć fikcji prawnej doręczenia na podstawie art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, w sytuacji, gdy była możliwość doręczenia faktycznego w miejscu prowadzenia działalności pod wskazanym adresem w S.ul [...] Skarżąca wyjaśnia, że zmiana lokalizacji miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nastąpiło z dniem 19 lutego 2007 r. Do tego dnia skład podatkowy funkcjonował w miejscowości S., strona powołuje dowód: wniosek skarżącej z dnia 16 lutego 2007 r., decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia 26 marca 2007 r., kserokopię porozumienia z dnia 7 lutego 2007 r. oraz kserokopię protokołu zdawczo odbiorczego z dnia 28 lutego 2007 r. Przedstawiony przez skarżącą stan faktyczny Sąd przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia, tzn. że do dnia 19 lutego 2007 r. miejscem prowadzenia działalności skarżącej był S.l [...] Zgodnie z art. 151 Ordynacji podatkowej osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym mniemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepis art. 146, art. 148 §2 pkt 1 i 3 oraz art. 150 stosuje się odpowiednio. Bezsporne jest, że w toku postępowania podatnik wskazał jako adres do korespondencji - adres siedziby spółki, będącej jednocześnie miejscem prowadzenia działalności gospodarczej. Podatnik w skardze podtrzymuje, że do dnia 19 lutego 2007 r. prowadził działalność gospodarczą w S.rzy ul. [..]imo zmiany siedziby spółki. Zatem korespondencja kierowana na ten adres do 19 lutego 2007 r. była doręczna zgodnie z art. 151 Ordynacji podatkowej - w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. Jak wynika z adnotacji poczty z powodu niemożności doręczenia adresatowi przesyłki skierowanej na adres S. O[...]yłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowy, o czym zawiadomiono adresata pozostawiając informację na drzwiach biura w dniu 8 lutego 2007 r. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 16 lutego 2007 r. Zatem doręczono korespondencję w zastępczy sposób przewidziany w art. 150 § 1 pkt 1 i § 1a Ordynacji podatkowej, który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub 149 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w miejscu określonym. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Z adnotacji poczty uczynionej na kopercie znajdującej się w aktach sprawy wynika, że istniała obiektywna niemożność doręczenia pisma adresatowi, dlatego zastosowano doręczenie zastępcze. W związku z powyższym zgodnie z obowiązującym prawem decyzja Dyrektora Izby Celnej w P.została skutecznie doręczona w dniu 23 lutego 2007 r. (art. 159 § 2 Ordynacji podatkowej). Przepis art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia uchybionego terminu, jednakże przy zachowaniu określonych przepisami warunków wynikających z art. 87 § 1 i 4. Wniosek o przywrócenie terminu musi być skierowany do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Biorąc pod uwagę treść uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu przeszkodą w złożeniu skargi od ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P.była niewiedza skarżącej o doręczeniu decyzji. Jak wynika z pisma z dnia 17 czerwca 2008 r. skierowanego do Izby Celnej w P.(k. 105 akt podatkowych) prokurent spółki powziął wiadomość o wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w dniu [...]ermin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, czyli od dnia, kiedy skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji i jej skutecznym doręczeniu, tj. od dnia 17 czerwca 2008 r., a nie jak przyjęła skarżąca, od dnia 20 czerwca 2008 r. tj. od dnia otrzymania kserokopii decyzji wraz z dowodem jej skutecznego doręczenia. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 24 czerwca 2008 r. Jak wynika z pisma z dnia 1 września 2008 r. pełnomocnika skarżącej złożonego na wezwanie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą został nadany do organu podatkowego w Urzędzie Pocztowym w dniu .zerwca 2008 r. Zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przyczyną odrzucenie wniosku jest jego niedopuszczalność, czyli brak koniecznych warunków umożliwiających jego rozpatrzenie. Z tych względów na podstawie wskazanego wyżej przepisu art. 88 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ K. Nikodem