I SA/Po 973/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sz. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Pismem sporządzonym dnia [...]. B. Sz. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...], nr [..] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu, pismem z dnia 01 września 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie zarzutu naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania wraz ze stosownym pouczeniem, zostały skutecznie doręczone na wskazany w aktach sprawy adres skarżącej, w dniu 04 września 2017 r. Fakt ten dokumentuje własnoręczny podpis skarżącej (k. 14 akt sąd.). Wskazany w wezwaniach termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 11 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jednocześnie, z woli ustawodawcy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z uwagi na nieuiszczenie wpisu w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi W niniejszej sprawie pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca nie uiściła go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 11 września 2017 r. Fakt ten dokumentuje informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 września 2017 r. (k. 16). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie. Wskazany przepis art. 57a p.p.s.a. ustanawia dodatkowe warunki formalne skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie. W skardze należy sformułować zarzut naruszenia prawa procesowego lub materialnego oraz określić formę tego naruszenia. Niespełnienie powyższego warunku przez wnoszącego skargę spowoduje podjęcie przez sąd czynności określonych w art. 49 § 1–3 p.p.s.a. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ wniesiona do sądu, skarga B.Sz. nie spełniała dodatkowych warunków formalnych określonych w art. 57a p.p.s.a., skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków, w zakreślonym terminie i pod wskazanym rygorem. Pomimo upływu z dniem 11 września 2017 r. terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, skarżąca do dnia wydania niniejszego postanowienia braków tych nie uzupełniła. Tymczasem, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W świetle powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.