I SA/Po 974/08

WyrokWSA w Poznaniu2008-12-12

Skład orzekający: Elwira Brychcy, Sylwia Zapalska, Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynności egzekucyjne podjęte na podstawie tytułu wykonawczego zawierającego błąd pisarski dotyczący daty decyzji stanowiącej podstawę egzekucji, mogą przerwać bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego?
Ratio decidendi
Czynności egzekucyjne podjęte na podstawie tytułu wykonawczego zawierającego błąd pisarski dotyczący daty decyzji stanowiącej podstawę egzekucji nie tracą swojej skuteczności prawnej i mogą przerwać bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ egzekucyjny, stwierdzając błąd, powinien zwrócić tytuł wierzycielowi w celu jego korekty, a nie traktować czynności jako nieważne ex tunc. Przerwanie biegu przedawnienia następuje z chwilą zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł zarzuty na postępowanie egzekucyjne, podnosząc zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego oddalił zarzuty, wskazując na przerwanie biegu przedawnienia przez zastosowanie środków egzekucyjnych. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił m.in. prowadzenie egzekucji po okresie przedawnienia w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony bez podstawy prawnej oraz zawierający błąd pisarski. Sąd administracyjny oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia NSA Sylwia Zapalska Asesor sądowy Szymon Widłak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008r. sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego. oddala skargę /-/ S. Widłak /-/ E. Brychcy /-/ S. Zapalska I SA/Po 974/08 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 oraz art.144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), w związku z art. 33 i art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia CS zam. G ul.B [...] na utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia [...] w sprawie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone w oparciu o własny tytuł wykonawczy numer [...] obejmujący zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] w kwocie [...] plus należne odsetki za zwłokę. W uzasadnieniu wskazano, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął postępowanie egzekucyjne wobec C S na podstawie własnego tytułu wykonawczego numer [...] obejmującego zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] w kwocie [...] plus należne odsetki za zwłokę. Zawiadomieniem z dnia [...] Nr [...] cz.[...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego w B w G, oraz doręczył zobowiązanemu w dniu [...] odpis wymienionego tytułu wykonawczego. Pismem z dnia [...] CS wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc zarzut przedawnienia. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] wymienione zarzuty oddalił. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśnił, iż tytuł wykonawczy został wystawiony prawidłowo wskazując jako podstawę funkcjonującą w obiegu prawnym decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej Nr [...] z dnia [...]. Przedstawił również tryb i okoliczności zastosowania środków egzekucyjnych, które w niniejszej sprawie przerwały bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Pismem z dnia [...] CS wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia zobowiązany podniósł, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zastosował się do wyroku WSA z dnia [...], prowadził postępowanie egzekucyjny po okresie przedawnienia w oparciu o tytuł wykonawczy wystawiony bez podstawy prawnej działając jednocześnie na szkodę C.S. W swej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko organu pierwszej instancji stwierdzając, iż organ egzekucyjny uprawniony jest - zgodnie z regulacją art.29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - do badania z urzędu dopuszczalności egzekucji administracyjnej. Badanie to obejmuje ustalenie, czy egzekucja oznaczonego w tytule wykonawczym obowiązku jest dopuszczalna, czy tytuł wykonawczy został wystawiony zgodnie z regulacją art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i czy doręczone zostało upomnienie, jeżeli taki był obowiązek. Podkreślił, iż w myśl powołanego przepisu organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Uprawnienie to leży w gestii wierzyciela, który wystawił tytuł wykonawczy i skierował go na drogę postępowania egzekucyjnego, tym samym ewentualne roszenia mogą stanowić przedmiot odrębnego postępowania administracyjnego wobec wierzyciela. W związku z wniesionymi zarzutami na postępowanie egzekucyjne organ egzekucyjny, przed ich rozpatrzeniem, wystąpił do Działu Rachunkowości Podatkowej o wypowiedzenie się co do zasadności zgłoszonych zarzutów w przedmiocie przedawnienia zobowiązania podatkowego. Dział Rachunkowości Podatkowej pismem z dnia [...] uznał wniesione przez C S zarzuty za bezzasadne. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w świetle powyższych okoliczności Naczelnik Urzędu Skarbowego zasadnie wydał zaskarżone postanowienie, w którym wniesione zarzuty oddalił. W dalszej części uzasadnienia wskazano między innymi, iż zgodnie z art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego. Przerwanie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego następuje zatem na skutek zastosowania któregokolwiek z zamkniętego katalogu środków egzekucyjnych wymienionych w art. 1 a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ egzekucyjny powołał się na okoliczność, iż postępowanie egzekucyjne obejmujące przedmiotowe zaległości toczyło się również na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...]. W jego toku zastosowano środki egzekucyjne przewidziane przepisami prawa: zajęcia rachunków bankowych w B w G (odbiór zawiadomienia przez B [...]), w C w Ł (odbiór zawiadomienia przez bank:[...]), oraz D w B (odbiór zawiadomienia przez bank:[...]). Ponadto wskazał, iż organ egzekucyjny dokonał zajęć wierzytelności z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego u Dyrektora Izby Skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż prowadzone przez organ I instancji postępowanie egzekucyjne nie narusza obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Podkreślić bowiem należy, iż w przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe powstało przed dniem [...], przed tą datą bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego został przerwany w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego, a postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone przed dniem [...]. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż organ I instancji zastosował się do dyspozycji wyroku WSA z dnia [...] (sygn. akt [...]). W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku zakwestionowano bowiem prawidłowość dokonania korekty omyłki pisarskiej i zalecono zwrot tytułu wykonawczego wierzycielowi. Powyższe nie jest równoznaczne z zaleceniem "...wycofania z banków tytułów egzekucyjnych..". Zaległości C S z tytułu podatku dochodowego za [...] nie uległy przedawnieniu i są nadal wymagalne, co uprawnia wierzyciela do dochodzenia swych roszczeń na drodze postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego zastosował się do dyspozycji przedmiotowego wyroku i tytuł wykonawczy Nr [...] zawierający błąd pisarski zwrócił do wierzyciela tj. komórki merytorycznej urzędu. W efekcie powyższego wierzyciel skorzystał z przysługującego mu prawa i ponownie wystawił w dniu [...] tytuł wykonawczy: nr [...] obejmujący przedmiotowe zaległości i przekazał go celem realizacji do organu egzekucyjnego. Organ egzekucyjny, mając na celu zaspokojenie roszczeń wierzyciela, zawiadomieniem nr [...] z dnia [...] zajął rachunek bankowy dłużnika w banku B. W skardze na powyższe orzeczenie CS wniósł o jego uchylenie powielając zarzuty zawarte w zażaleniu. Dodatkowo w piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącego podniósł, iż niewłaściwie wystawiony tytuł wykonawczy, zawierający błędne oznaczenie decyzji podatkowej nie może być skuteczną podstawą do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a zatem czynności egzekucyjne wykonane na jego podstawie były sprzeczne z prawem, tym samym nie mogły przerwać biegu przedawnienia. Natomiast następny tytuł wykonawczy wystawiony został po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Podstawą zarzutów zgłaszanych przez CS było przedawnienie zobowiązania podatkowego dochodzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego a objętego ostateczną decyzją z dnia [...] o numerze [...] określająca dla C i E S zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] w wysokości [...]. Zgodnie z art. 70 §1 Ordynacji Podatkowej zobowiązanie to uległoby przedawnieniu z dniem [...]. W sprawie bezsporne jest istnienie ostatecznej decyzji określającej podatek wobec skarżącego. Kwestią sporną jest natomiast wpływ częściowo błędnego określenia w tytule wykonawczym decyzji stanowiącej podstawę dochodzenia zobowiązania podatkowego na prawidłowość dokonanych czynności egzekucyjnych – a w rezultacie w niniejszej sprawie na przerwanie biegu przedawnienia. Zasady prowadzenia tego postępowania określone zostały w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze m.) Art. 18 tej ustawy zawiera odesłanie do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w przypadkach, gdy przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 17 § 1 powołanej ustawy z 17 czerwca 1966r. stanowi, że rozstrzygnięcia w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego zapadają w formie postanowień. Zgodnie z art. 26 § 1 upea wystawiony jest przez wierzyciela i skutkuje wszczęciem egzekucji. Nie ulega wątpliwości, iż tytuł wykonawczy jest to dokument urzędowy, stwierdzający istnienie i wymagalność danego obowiązku, tu: zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 27 § 1 Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytuł wykonawczy powinien zawierać m.in. wskazanie imienia i nazwiska zobowiązanego a także wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji. Tym samym nie ma on przymiotu aktu administracyjnego w rozumieniu art. 104 kpa i innymi słowy nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie kończy postępowania. Tym bardziej zatem nie może być traktowany jako podstawa roszczenia. Organ egzekucyjny bada z urzędu jedynie dopuszczalność egzekucji (art. 29 § 1 upea). w przypadku natomiast, gdy tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2 upea zwracany jest wierzycielowi. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. (Dz.U. z 30 listopada 2001r.) określa wzór tytułu wykonawczego oraz tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych – w tym także w § 9 postępowanie w przypadku konieczności aktualizacji tytułu wykonawczego. Rozporządzenie to nie przewiduje natomiast szczególnego trybu prostowania błędów pisarskich. Nie ulega wątpliwości, iż jak wynika przy tym z wyroku w sprawie [...] tutejszego sądu nie jest właściwe stosowanie procedury przewidzianej przez przepisy kpa traktujące o sprostowaniu błędów i omyłek tj. art. 113 kpa. W świetle powyższego i niekwestionowanego wyroku zasadne jest zatem uznanie za prawidłowe działanie organu egzekucyjnego po dostrzeżeniu omyłki pisarskiej zawartej w tytule wykonawczym i przekazanie go wierzycielowi w celu dokonania stosownej korekty. Należy zatem stwierdzić, iż nie znajduje uzasadnienia prawnego wyrażony przez skarżącego postulat uznania, iż czynności egzekucyjne prowadzone wobec niego na podstawie tytułu wykonawczego zawierającego błąd pisarski o tym charakterze jak w niniejszej sprawie mają skutek nieważności ex tunc. Ustawa z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji skutek w postaci uchylenia podjętych czynności egzekucyjnych przewiduje w przypadku umorzenia postępowania (art. 60 upea). Z przedstawionych sądowi akt sprawy nie wynika aby do takiego umorzenia doszło. Należy przy tym zauważyć, iż z przedłożonych sądowi akt sprawy wynika, że tytuł wykonawczy skierowany do egzekucji wskazywał jako zobowiązanego skarżącego, na którym, co jest bezsporne miedzy stronami ciążył obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] ustalony decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...]. Wbrew podniesionym zarzutom stwierdzić także należy, że obowiązek w tytule wykonawczym został określony zgodnie z jego treścią wynikającą z decyzji stanowiącej podstawę egzekucji i był wymagalny. Jak słusznie wskazały organ podatkowe zawarte w tytule wykonawczym informacje pozwalały na jednoznaczne ustalenie jaka decyzja stanowiła podstawę prawną dochodzenia należności. Wobec skarżącego faktycznie nigdy nie była wydana decyzja z dnia [...]. W tytule wykonawczym wyraźnie jednak wskazano, że podstawą prawną dochodzenie należności jest decyzja o numerze [...]. Należy przy tym zauważyć, iż w świetle pism skarżącego przed zwrotem tytułu do wierzyciela nie kwestionował on podstawy prawnej tytułu. Wobec pozostającej poza sporem okoliczności, że na skarżącym ciążył obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...], decyzja ta została mu skutecznie doręczona, a obowiązek nie został dobrowolnie wykonany w ocenie sądu nie ma jakichkolwiek przesłanek wynikających z przepisów prawnych, aby uznać, iż czynności egzekucyjne dokonane na podstawie tytułu zawierającego błąd pisarski dotyczący daty decyzji nie przerwały biegu przedawnienia zobowiązania. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji Podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Z kolei przepis art. 70 § 4 O.p., (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2005 r.) stanowił, że bieg terminu przedawnienia zastaje przerwany na skutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony, a po przerwaniu biegnie na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. Wobec powyższego zobowiązanie nie przedawniło ponieważ przed upływem ww. terminu doszło do zastosowania wobec skarżącego środków egzekucyjnych (m.in. [...]) a czynności egzekucyjne nie zostały uchylone. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) ogranicza się do badania zaskarżonych orzeczeń pod względem ich legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Sz.Widłak E.Brychcy S.Zapalska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło