I SA/Po 974/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. (PIT-36) wraz z odsetkami; postanawia odrzucić skargę. Skarżący A. P. pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Skarga ta była obarczona brakiem formalnym w postaci braku podpisu skarżącego oraz nieuiszczeniu wymaganej opłaty od skargi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o odrzucenie skargi. Uzasadniając swój wniosek organ wskazał, że jak wynika z przekazanego przez Urząd Miejski w T. wykazu zgonów zarejestrowanych w okresie od 1 lutego 2015 r. do 27 lutego 2015 r. skarżący zmarł w dniu [...] lutego 2015 r. Powyższe w ocenie organu wskazuje, że skarżący nie mógł złożyć skargi na wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. bowiem na dzień jej sporządzenia nie żył On już od ponad dwóch miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Ze znajdującego się w aktach sprawy wyciągu z rejestru zgonów sporządzonego przez Urząd Miejski w T. wynika, że skarżący A. P. zmarł w dniu [...] lutego 2015 r. Stosownie do postanowień art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Jak wskazuje się w przy tym w doktrynie mając na uwadze art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) oraz art. 124 § 1 pkt 1 i art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy stwierdzić, że osoby fizyczne posiadają zdolność sądową od chwili urodzenia do śmierci [tak: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex, 2013, dostępny w bazie danych Lex Omega – dokument nr 148303]. Mając na uwadze powyższe, należy w świetle znajdującego się w aktach sprawy wyciągu z rejestru zgonów stwierdzić, że skarżący z chwilą śmierci to jest z dniem [...] lutego 2015 r. utracił zdolność sądową. Mając na uwadze powyższe należy zgodzić się z Dyrektorem Izby Skarbowej w P., że skarżący nie mógł w dniu 13 kwietnia 2015 r. sporządzić skargi, a następnie nadać jej w dniu 17 kwietnia 2015 r. za pośrednictwem operatora pocztowego do organu. Zauważyć w tym miejscu należy, że stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. - Sąd odrzuca skargę: jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Mając na uwadze, że skarżący zmarł w dniu [...] lutego 2015 r. czego procesowym skutkiem była utrata zdolność sądowej przyjąć należy, że skarżący nie mógł osobiście sporządzić ani też wnieść skargi. W takiej sytuacji konieczne jest odrzucenie skargi stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Co prawda stosownie do postanowień art. 58 § 2 p.p.s.a. - Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. W realiach niniejszej sprawy nie możliwe jest jednak zastosowanie dyspozycji tego przepisu, bowiem utrata przez osobę fizyczną zdolności sądowej w wyniku śmierci nie może zostać uzupełniona w trybie tego przepisu. Z tych samych przyczyn za bezcelowe należało uznać wzywanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.