I SA/Po 977/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska - Tylewicz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr: [...], oddalił skargę [...] w likwidacji (dalej: skarżącej, spółki) z dnia [...] czerwca 2018 r. na czynność egzekucyjną Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...], dokonaną zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr: [...], polegającą na zajęciu nieruchomości na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...], wystawionego w dniu [...] maja 2018 r. przez Burmistrza Miasta [...]. W uzasadnieniu postanowienia, organ wskazał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wystawionego w dniu [...] maja 2018 r. przez Burmistrza [...], obejmującego zaległości w podatku od nieruchomości od osób prawnych w kwocie należności głównej [...] zł. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, zawiadomieniem z dnia [...] maja 2018 r., organ dokonał zajęcia rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]. Powyższe zawiadomienie, wraz z odpisem tytułu wykonawczego, zostało doręczone zobowiązanej spółce w dniu [...] czerwca 2018 r., natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu [...] maja 2018 r. Dłużnik poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi rachunku bankowego dla skarżącej. Następnie, zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], organ, dokonał zajęcia nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...] Zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone zobowiązanej spółce w dniu [...] czerwca 2018 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. pełnomocnik spółki, na podstawie art. 54 § 1 u.p.e.a., złożył skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia nieruchomości. Zaskarżonej czynności egzekucyjnej, pełnomocnik zarzucił dokonanie jej z naruszeniem art. 62 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 z późn. zm., dalej: u.p.e.a.) oraz 62b § 1 u.p.e.a., gdyż postępowanie egzekucyjne z nieruchomości nr KW [...] prowadzi sądowy organ egzekucyjny, tj. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...]. W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik spółki wskazał, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], wystawionego przez Burmistrza [...], wszczął postępowanie egzekucyjne z nieruchomości, poprzez jej zajęcie zgodnie z art. 110c § 1 u.p.e.a., kiedy postępowanie z nieruchomości prowadzi już Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...]. W ocenie organu, zajęcie przedmiotowej nieruchomości, dokonane zostało prawidłowo, tj. zgodnie z art. 110c u.p.e.a. Zawiadomienie o zajęciu zawierało wszystkie niezbędne informacje i pouczenia (art. 67 § 1 i 2 u.p.e.a.), a także zostało sporządzone na właściwym formularzu wynikającym z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2016r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. z 2016 r., poz. 1339 ze zm.). Odnosząc się do argumentu pełnomocnika spółki wskazanego w skardze, że postępowanie egzekucyjne z nieruchomości wszczął Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...], a postępowanie z nieruchomości prowadzi już Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...], organ egzekucyjny zaznaczył, że co do zasady, w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 54 u.p.e.a., skarga na czynność przysługuje wyłącznie na czynności typu wykonawczego, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można jedynie podnosić zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2012 r., sygn. akt: II FSK 2555/10, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt: III SA/Wa 3207/10). Organ wyjaśnił, że po otrzymaniu tytułu wykonawczego przez wierzyciela jest w obowiązku bezzwłocznie wszcząć postępowanie egzekucyjne, celem którego jest wyegzekwowanie nałożonych na zobowiązanego obowiązków. Jak stanowi bowiem art. 6 § 1 u.p.e.a. w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Natomiast w przypadku wystąpienia egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie (art. 62 § 1 u.p.e.a.). Jeżeli zgodnie z art. 62 u.p.e.a. prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego, to wtedy organ egzekucyjny sporządza i przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu odpisy tytułu wykonawczego z oznaczeniem celu, któremu ma służyć dokumentu zajęcia oraz innych dokumentów niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia egzekucji (art. 62b u.p.e.a.). Organ zaznaczył także, że jak podkreśla się w piśmiennictwie i orzecznictwie, skarga na czynności egzekucyjne w trybie art. 54 u.p.e.a. może być wnoszona wyłącznie na czynności egzekucyjne, tj. czynności o charakterze wykonawczym. Przez "czynności egzekucyjne" jak wynika z przepisu art. 1a pkt 2 ww. ustawy, rozumieć należy wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania łub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zgodnie z jednolitą linią orzeczniczą, przedmiotem postępowania prowadzonego w sprawie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora jest wyłącznie prawidłowość zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, co oznacza, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora mogą być podnoszone wyłącznie kwestie formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Skarżąca, pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisu art. 62 § 1 u.p.e.a. oraz art. 62b § 1 u.p.e.a. W oparciu o powstaniowy zarzut skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i czynności egzekucyjnych a ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nadto, skarżąca wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego na czas rozpoznania zażalenia, powołując się przy tym na art. 17 § 2 u.p.e.a. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., nr: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wydanego postanowienia, organ stwierdził, że zajęcie przedmiotowej nieruchomości, dokonane zostało prawidłowo, tj. zgodnie z art. 110c u.p.e.a. Zawiadomienie o zajęciu zawierało wszystkie niezbędne informacje i pouczenia (art. 67§ 1 i 2 u.p.e.a.), a także zostało sporządzone na właściwym formularzu wynikającym z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2016r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. z 2016 r., poz. 1339 ze zm.). Oceniając powyższą czynność Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] stwierdził, że organ egzekucyjny dochował określonych prawem wymogów, zawartych w treści art. 110c u.p.e.a., tym samym zarzut naruszenia ww. regulacji prawnej jest nieuzasadniony. Odnośnie naruszenia art. 62 § 1 u.p.e.a. oraz art. 62b § 1 u.p.e.a. organ wskazał, że aby doszło do zbiegu egzekucji dwa organy egzekucyjne (w niniejszej sprawie administracyjny organ egzekucyjny i sądowy organ egzekucyjny) muszą zastosować skutecznie ten sam środek egzekucyjny (w przedmiotowej sprawie zajęcie nieruchomości). W oparciu o tytuł wykonawczy nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] dokonał zajęcia nieruchomości w dniu [...] czerwca 2018 r. Dopiero po zastosowaniu tego środka egzekucyjnego można mówić o zbiegu egzekucji odnośnie tytułu wykonawczego [...] i dopiero po tej dacie administracyjny organ egzekucyjny może zastosować procedurę wskazaną w art. 62 u.p.e.a. i art. 62b u.p.e.a. Jak wynika z akt sprawy Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] sporządził w dniu [...] czerwca 2018 r. adnotację nr [...] i przekazał odpis tytułu wykonawczego nr [...] Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w [...] celem prowadzenia egzekucji z nieruchomości. Jednak jak wynika z akt sprawy Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w [...] zarządzeniem z dnia 11 czerwcu 2018 r. sygn. akt [...] zwrócił wierzycielowi - [...] Urzędowi Skarbowemu w [...] wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym. Jak wskazał Komornik Sądowy "egzekucja z nieruchomości dłużnika podlega umorzeniu z uwagi na bezskuteczny II termin licytacji nieruchomości. Przekazanie sprawy do zbiegu co do nieruchomości jest bezprzedmiotowe". Odnośnie wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia niniejszego zażalenia organ odwoławczy stwierdza, że postępowanie egzekucyjne zostało już zawieszone postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] [...] w oparciu o przepis art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. tj. na żądanie wierzyciela. Pismem z dnia [...] października 2018 r., skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie organu II instancji. Skarżąca zarzuciła wydanemu postanowieniu: 1. naruszenie art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpoznaniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym ustalenia, czy postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] w przedmiocie umorzenia egzekucji z nieruchomości jest prawomocne, a jeśli nie to czy któraś ze stron sądowego postępowania egzekucyjnego nie zaskarżyła tego rozstrzygnięcia do sądu. W okolicznościach niniejszej sprawy dłużnik zaskarżył postanowienie komornika do sądu, 2. naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 62 § 1 u.p.e.a. oraz art. 62b § 1 u.p.e.a. poprzez załatwienia sprawy tj. rozpoznanie skargi zobowiązanego, przed zakończeniem postępowania sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie skargi na czynności komornika - postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ egzekucyjny winien zawiesić postępowanie w sprawie rozpoznania skargi zobowiązanego do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego prowadzonego przez Sąd Rejonowy w [...]. W oparciu o powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniesionej skargi, skarżąca wskazała, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r. organ pierwszej instancji oddalił skargę zobowiązanego, jednakże w postanowieniu nie odniósł się w ogóle do zarzutów strony, a jedynie lakonicznie wskazał, że nie doszło do naruszenia prawidłowości postępowania egzekucyjnego. Podobna konkluzja wynika z analizy treści postanowienia organu drugiej instancji, którym to postanowieniem utrzymano w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji. Skarżąca wskazała, że wszystkie postanowienia sądowego organu egzekucyjnego (Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]) o umorzeniu sądowego postępowania egzekucyjnego z nieruchomości zostały zaskarżone do sądu właściwego z uwagi na miejsce położenia nieruchomości. Obecnie skargi na czynności komornika rozpoznaje Sąd Rejonowy w [...], sygn. [...] (sąd pierwszej instancji) oraz Sąd Okręgowy w [...] (jako sąd drugiej instancji dla spraw rozpoznawanych przed sądem pierwszej instancji). Tym samym organ egzekucyjny winien przed rozpoznaniem skargi zobowiązanego na czynności egzekucyjne zawiesić postępowanie w przedmiocie rozpoznania skarg zobowiązanego na czynności egzekucyjne do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie [...] w przedmiocie skarg dłużnika na czynności komornika - postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie, względnie o odrzucenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona skarga podlega oddaleniu. Postanowienie poddane sądowej kontroli wydane zostało w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Podstawą wniesienia skargi na czynności egzekucyjne jest przepis art. 54 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym, zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Kwestionowaną przez skarżącą czynnością było zajęcie nieruchomości dokonane przez organ egzekucyjny. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegać mogą wyłącznie kwestie formalnoprawne dotyczące prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego w związku z dokonywaniem czynności egzekucyjnych na podstawie art. 110c u.p.e.a. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt: III SA/Wa 916/15, LEX nr 2055222). Zgodnie z art. 110c u.p.e.a., organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości (§ 1). Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony (§ 2). Równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów (§ 3). Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, z tym że dla zobowiązanego, któremu nie doręczono wezwania, jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów, z zastrzeżeniem § 5 (§ 4). Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają z chwilą, gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało jeszcze zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany (§ 5). W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika postępowania egzekucyjnego nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu o ustanowienie kuratora do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator wykonuje swoje czynności także w interesie innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane. Kurator może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są sprzeczne (§ 6). W ocenie Sądu, w kontekście wymagań zawartych w art. 110c u.p.e.a., zajęcie nieruchomości skarżącej zostało dokonane w sposób prawidłowy. Pismo z dnia [...] czerwca 2018 r., którym organ dokonał zajęcia zawiera wszelkie wymagane elementy. Pismem tym wezwano zobowiązanego do zapłaty dochodzonych kwot w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania. Skarżąca nie kwestionuje także wskazanego sposobu obliczenia egzekwowanych należności, a kwota należności głównej odpowiada wartości wskazanej w tytule wykonawczym będącym podstawą egzekucji. Sporządzone przez organ pismo zawiera także stosowne pouczenia. W aktach sprawy znajdują się także potwierdzenia odebrania pisma, którym organ dokonał zajęcia nieruchomości przez skarżącą, wierzyciela i sąd wieczystoksięgowy. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do kwestionowania w drodze skargi na czynności egzekucyjne dokonanego przez organ zajęcia nieruchomości skarżącej. Skarżąca, uzasadniając swoje stanowisko, którym kwestionuje dokonaną przez organ czynność egzekucyjną, powołuje się na okoliczność, że zajęta przez organ nieruchomość, była już uprzednio objęta postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Jak wynika natomiast z akt sprawy, Komornik Sądowy, zarządzeniem z dnia [...] czerwcu 2018 r. sygn. akt [...] zwrócił organowi wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym. Jak wskazał Komornik Sądowy "egzekucja z nieruchomości dłużnika podlega umorzeniu z uwagi na bezskuteczny II termin licytacji nieruchomości. Przekazanie sprawy do zbiegu co do nieruchomości jest bezprzedmiotowe". Skarżąca wskazuje, że wszystkie postanowienia sądowego organu egzekucyjnego o umorzeniu sądowego postępowania egzekucyjnego z nieruchomości zostały zaskarżone do sądu właściwego z uwagi na miejsce położenia nieruchomości. Obecnie skargi na czynności komornika rozpoznaje Sąd. Tym samym, w ocenie skarżącej, organ egzekucyjny winien przed rozpoznaniem skargi zobowiązanego na czynności egzekucyjne zawiesić postępowanie w przedmiocie rozpoznania skarg zobowiązanego na czynności egzekucyjne do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w [...] w sprawie [...] w przedmiocie skarg dłużnika na czynności komornika - postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. W ocenie Sądu, argumenty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że skarga z art. 54 § 1 u.p.e.a. przysługuje zobowiązanemu na konkretną czynność egzekucyjną. Skarżąca wniosła w sprawie skargę na dokonane przez organ zajęcie. Skarżąca nie zawarła jednak w swoim stanowisku żadnych argumentów dotyczących tej konkretnej czynności. Sąd nie dopatrzył się ich również z urzędu. Ze stanowiska skarżącej wynika natomiast, że kwestionuje ona inne zdarzenia – umorzenie egzekucji z nieruchomości przez komornika i niezawieszenie egzekucji administracyjnej mimo tego, że postanowienie komornika nie było prawomocne. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącą okoliczności pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, która dotyczy wyłącznie konkretnej czynności organu – zajęcia nieruchomości. Kwestionowane przez skarżącą czynności miały natomiast miejsce później i w żaden sposób nie wpływają na ocenę zgodności z prawem samego zajęcia. Nie jest zasadnym także domaganie się w trybie skargi na czynność egzekucyjną, zawieszenia postępowania egzekucyjnego przez organ do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny zasadności umorzenia egzekucji z nieruchomości przez komornika. Czynności dokonane wobec skarżącej przez komornika mogą mieć bowiem znaczenia dla egzekucji administracyjnej w zakresie ich zbiegu. Zgodnie natomiast z art. 62 § 1 u.p.e.a., w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie. Skarżąca w swojej skardze powołuje się także na przepis art. 62b u.p.e.a., który opisuje sposób postępowania w przypadku, gdy prowadzenie łącznie egzekucji należy do organu sądowego. Z przywołanych przepisów wynika więc, że instytucja "zbiegu" ma miejsce dopiero po tym jak dwa organy dokonały zajęcia tej samej rzeczy lub prawa majątkowego. Tym samym, tryb postępowania wskazany w przywołanych przepisach ma zastosowanie już po tym jak zajęcie zostało dokonane. W ocenie Sądu, podnoszenie argumentów dotyczących czynności następczych względem czynności zajęcia nie może doprowadzić do uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organu w postaci dokonania zajęcia nieruchomości skarżącej. Tym samym, niezasadne jest również domaganie się przez skarżącą zawieszenia postępowania w przedmiocie jej skargi do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny o działaniach komornika. Podsumowując, w ocenie Sadu, argumenty podniesione w skardze są niezasadne. Sąd nie dopatrzył się także w sprawie z urzędu innych naruszeń mogących powodować uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tym samym, na podstawie art.. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), wniesiona skarga podlega oddaleniu.