I SA/Po 98/08

PostanowienieWSA w Poznaniu2008-10-17

Skład orzekający: Maciej Jaśniewicz, Włodzimierz Zygmont, Katarzyna Nikodem

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy decyzja podatkowa została wydana w oparciu o inną decyzję, która jest przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, należy zawiesić postępowanie w sprawie decyzji podatkowej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej zgłoszenia celnego i długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Rozpoznanie skargi w obecnym stanie sprawy nie może ograniczyć się do badania części zarzutów, a względy ekonomiki procesowej przemawiają za zawieszeniem postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy prejudycjalnej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Decyzja ta została wydana w oparciu o inną, ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tę ostatnią decyzję została wniesiona odrębna skarga do WSA w Poznaniu (sygn. akt III SA/Po 28/08), która nie została jeszcze rozpoznana. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz /spr./ Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2008r. sprawy ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie /-/ K.Nikodem /-/ M.Jaśniewicz /-/ W.Zygmont Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] o nr [...] i [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. o nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tą ostatnią decyzję wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która została zarejestrowana w sprawie o sygn. akt III SA/Po 28/08. Do chwili obecnej skarga ta nie została rozpoznana, a zatem sprawa ta nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie B. J. zarzuciła naruszenie decyzji 1) art.247 § 1 pkt. 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do B. J. i S. J. jako osób fizycznych, 2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, 3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802, z późn. zm.; dalej Kodeks celny). Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości. Decyzja ta obejmuje jako osobę zobowiązaną do zapłaty podatku także T. K.. Nie ulega wątpliwości, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, w tym także wskazanych powyżej w pkt.2) i 3) w odniesieniu do całej decyzji, a nie tylko strony skarżącej, zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądzi o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego orzekać o zasadności tylko jednego z zarzutów skargi, skoro dotyczy ona całości decyzji. Należy zauważyć, iż w literaturze podniesiono, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art.240 § 1 pkt.7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art.272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia (por. t.3 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie o sygn. III SA/Po 28/08. Wobec tego orzeczono jak w sentencji. /-/ K. Nikodem /-/ M. Jaśniewicz /-/ W. Zygmont

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło