I SA/Po 983/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-37) za 2010 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie I SA/Po 983/16 w ten sposób, że w miejsce rozstrzygnięcia: "1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie [...]zł (sto złotych [...])." wpisać rozstrzygnięcie: "odrzucić skargę." W dniu 20 lipca 2016 r. w sprawie I SA/Po 983/16 Sąd wydał postanowienie, w którego sentencji oprócz odrzucenia skargi, omyłkowo zawarł punkt dotyczący zwrotu skarżącej całego uiszczonego wpisu w kwocie [...]zł. Skarżąca w niniejszej sprawie została w dniu 10 czerwca 2015 r. wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie [...]zł. Wpis nie został przez skarżącą uiszczony. Sąd zważył: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stasuje się odpowiednio do postanowień (art. 166 P.p.s.a.). Taką oczywistą omyłką, o której mowa w powołanym wyżej przepisie, jest błędne zamieszczenie w sentencji postanowienia z 20 lipca 2016 r. rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu skarżącej całego uiszczonego wpisu. Skarżąca wpisu tego nie uiściła i fakt ten był postawą do odrzucenia jej skargi przez Sąd ww. postanowieniem. Takie rozstrzygnięcie zostało uzasadnione, gdyż Sąd powołał w jego podstawie prawnej art. 220 § 3 P.p.s.a. Z uzasadnienia nie postanowienia nie wynika, aby Sąd postanowił zwrócić skarżącej wpis, którego ona nie uiściła. Zatem rozstrzygnięcie zawarte w tym zakresie w sentencji ww. postanowienia stanowi oczywistą omyłkę. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów, sprostował tę oczywistą omyłkę.