I SA/Po 984/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. i K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2010 r.; postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącym kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od cofniętej skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r., skarżący reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, wnieśli skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej w skrócie: "p.p.s.a") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z kolei z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W oparciu o powyższe regulacje należy uznać, że w badanej sprawie pełnomocnik skarżących pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., skutecznie cofną skargę wniesioną na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Sąd rozpoznając złożone przez stronę skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 60 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II. sentencji niniejszego orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.