I SA/Po 988/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi XA i XB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-37) za 2010 r. oraz zwrotu podatku wraz z należnymi odsetkami postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. oddalić wniosek o zwrot wpisu. W dniu [...] kwietnia 2016 r. XA i XB wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-37) za 2010 r. oraz zwrot podatku wraz z należnymi odsetkami. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Zarządzeniem doręczonym [...] czerwca 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścili wpisu, co wynika z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego tut. Sądu (k. 22 akt). W dniu [...] lipca 2016 r. pismem XA i XB cofnęli skargę na ww. decyzję, wnosząc jednocześnie o zwrot wpisu sądowego. Sąd zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zatem cofnięcie skargi obliguje sąd do zbadania, w oparciu o powołany wyżej art. 60 P.p.s.a., skuteczności prawnej tego cofnięcia, tzn. czy nie zmierza ono do obejścia prawa lub czy nie spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dopiero stwierdzenie przed sąd, że skarga została cofnięta skutecznie, pozwala na umorzenie postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Jednakże, zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, pod rygorem jej odrzucenia, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W świetle przytoczonych wyżej przepisów podkreślić należy, że zbadanie skuteczności cofnięcie skargi jest dopuszczalne dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli natomiast skarga takie braki zawiera, np. nie został uiszczony należny od niej wpis, przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. obliguje sąd do jej odrzucenia. Taka też sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono im [...] czerwca 2016 r., zatem wpis należało uiścić do [...] czerwca 2016 r. Skarżący w powyższym terminie nie uiścili należnej opłaty, ale w dniu [...] lipca 2016 r. cofnęli skargę w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a, odrzucił skargę. Należy też zauważyć, że skarżący cofając skargę, wnieśli o zwrot wpisu od niej, mimo że go nie uiścili. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy. Z uwagi na to, że skarżący wpisu nie uiścili, wniosek o jego zwrot na podstawie powołanego wyżej przepisu podlega oddaleniu. Zważywszy powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.