I SA/Po 989/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. [...] w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w[...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do listopada 2008 r. postanawia: oddalić wniosek Pismem z dnia [...] listopada 2012r. [...] sp. z o.o. [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia[...] października 2012 r., nr [....] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja do listopada 2008 r. Osobnym pismem z dnia[...] listopada 2012 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła zarzuty zawarte w skardze, dotyczące prawidłowości zaskarżonej decyzji. Ponadto we wniosku wskazała, że bieżące zwroty podatku VAT zostały zaliczone na zaległości podatkowe określone zaskarżoną decyzją, co spowodowało zagrożenie bieżącej płynności finansowej spółki, zagrażające dalszemu funkcjonowaniu spółki. Spółka ma trudności w realizacji innych obowiązków publicznoprawnych. Nadto skarżąca podniosła, że wydane w dniu [...] października 2012 r. postanowienia o zaliczeniu bieżącego zwrotu podatku VAT na poczet spornej zaległości podatkowej (przed upływem terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego), w istocie doprowadziło do sytuacji, w której uprawnienie spółki wynikające z art. 61 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. nr 270) –dalej p.p.s.a. stało się iluzoryczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady ukonstytuowanej przez art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od tej reguły ogólnej statuuje art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd może na wniosek strony wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wnioskując o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazała, że organ podatkowy postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. bieżący zwrot podatku VAT zaliczył na zaległości podatkowe określone zaskarżoną decyzją. Z pisma Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. skierowanego do Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (załączonego do akt administracyjnych) wynika, że spółka nie posiada zaległości podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług za okres od maja do listopada 2008 r., ponieważ na poczet tych zaległości zostały zaliczone bieżące zwroty podatku VAT. Zatem zaskarżona decyzja została już wykonana. Jak wynika z treści art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkiem udzielania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, jest wykazanie przez wnioskodawcę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zatem, podstawowym warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest jej niewykonanie do czasu rozpatrywania wniosku. Nie można bowiem wstrzymać decyzji objętej skargą, która została już wykonana. Na marginesie należy zauważyć, że stronie przysługiwały środki zaskarżenia postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na zaległości podatkowe. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.