I SA/Po 996/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia odrzucić skargę Pismem sporządzonym dnia [...] Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...]. Wskazaną w skardze decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] określającą [...] należne zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. Zaskarżoną decyzją określono wysokość zobowiązania podatkowego, co oznacza, że skarga dotyczy należności pieniężnej od której pobiera się wpis stosunkowy. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 07 września 2017 r., Skarżącą wezwano do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi, przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono na wskazany w aktach adres Skarżącej w dnia 14 września 2017 r. (k. 16 akt sądowych). Odbiór wezwania Skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał więc z dniem 21 września 2017 r. (czwartek). Pomimo upływu wskazanego w wezwaniu terminu, Skarżąca w żaden sposób nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia związany jest z faktem, że od tych pism pobierany jest wpis stosunkowy, który zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07(z glosą aprobującą M. Bogusza, OSP 2009, z. 3, poz. 31, ONSA WSA 2008, nr 3, s. 188–192) stwierdzono, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Jak wskazuje się w judykaturze oraz piśmiennictwie, niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia we wskazanych w art. 215 §1 p.p.s.a. pismach, stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skargi, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do jej odrzucenia (por. Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz do art. 215 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wskazano powyżej do braków formalnych skargi zalicza się również nie podanie przez stronę skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Mimo wezwania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 07 września 2017 r., Skarżąca nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu obowiązany był skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.