I SAB/Po 19/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2016 r. (data wpływu) skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P., wnosząc o ukaranie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wniosek w sprawie podatku od nieruchomości przekazał do Urzędu Miasta Poznania w dniu [...] lutego 2016 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wskazał, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] za 2016 r. wnosząc o jego anulowanie. Odwołanie zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 64, poz. 565), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 tej ustawy stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który w ocenie strony skarżącej pozostaje w bezczynności. Skarżący nie wykazał, by wniósł stosowne zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta P. To oznacza, że przed złożeniem skargi do Sądu strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały w administracyjnym toku instancji. Tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.