I SAB/Po 2/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. L. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego przez zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej "X" w S. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. J. L. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w przedmiocie rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego przez zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej "X." w S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi ewentualnie jej odrzucenie wskazując, iż skarżący nie posiada legitymacji do wniesienia skargi w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że legitymacja do wniesienia skargi do sądu administracyjnego została oparta na kryterium interesu prawnego podmiotu wnoszącego skargę. Podkreślenia zatem wymaga, że skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw lub obowiązków, a kończącym dane postępowanie administracyjne aktem (czynnością) lub bezczynnością organu. Zaznaczyć należy, że musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy należy wskazać, że skarżący zarzucił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. bezczynność w przedmiocie rocznego sprawozdania finansowego sporządzonego przez zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej "X." w S. Ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. zatytułowanego "Skarga na bezczynność organu", a kierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. (k. 107-108), wynika jednak, że skarżący nie jest członkiem spółdzielni, względem której domagał się od organu podatkowego podjęcia czynności kontrolnych. Tym samym, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał związku między bezczynnością organu w powyższym zakresie, a chronionym przez przepisy prawa materialnego własnym, indywidualnym interesem prawnym. W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna. Na marginesie wypada także wyjaśnić, że, co do zasady, w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej, wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 p.p.s.a. (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Tak też jest w niniejszej sprawie, wobec czego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.